felietony ześwirowanego bufona

Category archive

artystycznie

moje pasje i pasyjki

Blade Runner 2049

w artystycznie/filmowo/topowo
Blade Runner 2049

Właśnie wróciłem z seansu Blade Runner’a 2049. Cóż to była za uczta filmowo-muzyczna... Doskonały obraz, na wskroś postapokaliptyczno-industrialny, a muzyka oparta na rytmie i stechnicyzowanych dźwiękach, aż zapiera dech w piersiach. Doskonałe nawiązanie do pierwszej części, choć ten obraz wydaje się być lepszy. Oto kilka słów na temat filmu …

Blade Runner 2049

czytaj dalej

Wiek bylejakości

w artystycznie/oświecenie/prawdziwie
Wiek bylejakości

Zastanawialiście się kiedyś jak to jest, że rzeczy ręcznie wykonane – im starsze, tym bardziej stają się cenne, a współczesne wyroby są coraz tańsze? Otóż to nie rzeczy w ogólności im starsze tym cenniejsze, ale ich wykonanie. Żadna z masowych produkcji nie stanie się nigdy cenna, właśnie przez swoją powtarzalność. Zatem mamy obecnie …

wiek bylejakości.

czytaj dalej

2:22

w artystycznie/filmowo/kwantowo

Wczorajszy seans wbił mnie w osłupienie i spowodował spore zawirowania umysłu. Przyznam, że po raz pierwszy w zasadzie widzę tak kwantowy film, dający do myślenia i rozmyślania. Na dodatek dobre australijskie kino, chociaż osadzone w Nowym Yorku. Dobrze się ten film ogląda, choć potrzebna jest uważność. Bardzo dobra muzyka Lisy Gerard, dobra gra aktorska, dobra reżyseria i fantastyczne zdjęcia oprawiają ten obraz. Przedstawiam Wam film o całkiem niekwantowym tytule …

2:22.

czytaj dalej

Moja kuzynka Rachela

w artystycznie/filmowo

Moja kuzynka Rachela

Moja kuzynka Rachelato dramat romantyczny w najlepszym wydaniu. Scenariusz i reżyseria wykonane przez Rogera Michella. Film oparty na powieści “Daphne du Maurier” z 1951 roku. Doborowa obsada, a w niej Rachel Weisz, Sam Claflin, Iain Glen i Holliday Grainger. Film opowiada historię młodego mężczyzny w Kornwalii, który po śmierci swojego kuzyna, spotyka jego żonę, a na podstawie listów od zmarłego snuje wniosek, że jest ona odpowiedzialna za jego śmierć. Historia jakich wiele w tego rodzaju literaturze, ale przedstawienie tych zdarzeń już nie.

Jesteśmy świadkami najczystszego, acz nieświadomego kreowania rzeczywistości zauważając, że każdy ma tą rzeczywistość jaką chce i bynajmniej nie jest ona zgodna z rzeczywistością drugiego człowieka. Lądujemy wprost na pozycji obserwatora i obserwujemy co się wydarza. A dzieje się sporo i to w najlepszej formie tego gatunku. Zatem piękne okoliczności przyrody, piękni ludzie, piękna posiadłość i jak zwykle w 3D rozbieżność widzenia rzeczywistości, a raczej prawda leżąca po środku.

Młody chłopak Philip zostaje osierocony i adoptowany przez swojego starszego kuzyna Ambrose’a, który wychowuje go jak swego syna w wielkim majątku w Kornwalii. Philip, którego z Ambrosem łączy dziwna więź, dowiaduje się, że tenże poznał kobietę o imieniu Rachel i wzięli ślub we Florencji. Później Ambrose wysyła niepokojące listy z prośbą o przyjazd Philipa do Florencji. Filip przybywa za późno i jest przekonany, że Rachel wraz ze swym przyjacielem Rinaldim jest winna zabójstwa Ambrose.

 

reżyseria: Roger Michell
scenariusz: Roger Michell
gatunek: Melodramat
produkcja: USA / Wielka Brytania
aktorzy: Rachel Weisz, Sam Claflin, Iain Glen, Holliday Grainger, Andrew Knott, Poppy Lee Friar, Andrew Havill

PS. Każdy ma to na co sobie zasłużył, a raczej jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz.

_______________
#MojaKuzynkaRachela

Destrukcja

w artystycznie/filmowo

Jake Gyllenhaal to jeden z moich ulubionych aktorów. Radzi sobie w każdej konwencji filmowej i to śpiewająco. Tym razem w dramacie – komedii o obrazowym tytule “Destrukcja” Jean-Marca Vallee gra rolę człowieka, który utracił swoją życiową partnerkę i … nic nie czuje, a przynajmniej nie to, czego oczekują inni. Pytanie czy istotnie jest to brak uczuć i emocji, czy inny, coraz bardziej świadomy sposób widzenia świata? Zobrazuje nam to tytułowa …

destrukcja.

czytaj dalej

Tatuaż – symbol siły

w artystycznie/oświecenie/prawdziwie

Do tej pory nie dorobiłem się tatuażu, bo czyż trzeba upiększać Ferrari /George Clooney/, ale zastanawiam się i rozważam. Tatuaże są symbolami wewnętrznej siły, które sprowadzają nasze ciała do obszaru sztuki, dlatego wybór tatuażu jest tak ważny i musi być wyborem świadomym. Symbolika tatuażu winna mówić o tym co w Twoim życiu ważne lub do czego przynależysz.

Tatuaż – symbol siły.

czytaj dalej

Hunt for the Wilderpeople

w artystycznie/filmowo/topowo
Hunt for the Wilderpeople

Kaja zwróciła mi uwagę, że dawno nie pisałem o filmach. Tym razem się poprawię i napiszę o filmie, który mnie zaskoczył, o filmie, który mówi prosto o ludziach, o świecie, o miłości, a jednocześnie jest chłopacki. Filmu w którym gra cudowny Sam Neill, trzymający nieustannie formę. Gra też przepięknie Nowa Zelandia …

Hunt for the Wilderpeople.

czytaj dalej

Mróz przez cały rok

w artystycznie/książkowo/polsko
Mróz przez cały rok

Od jakiegoś czasu nie piszę na tematy książkowo-filmowe, bo filmów nowych już prawie nie oglądam, wszystko co dobre zostało już oglądnięte i rzeczywistość nie rokuje nadziei. A książki, no cóż, zakochałem się w pewnym pisarzu i czytam z prędkością kałasznikowa wszystko co napisał. Jak skończę, zacznę od nowa i tak w koło Macieju. O kim mowa? Jak myślicie? Podpowiem …

Mróz przez cały rok! czytaj dalej

Lokalny system wartości

w artystycznie/polsko/prawdziwie

Spora grupa ludzi, zwłaszcza tych prostych, nieskomplikowanych, żyje na pokaz, sztucznie nadmuchując i wyolbrzymiając swoje ego, a ludzie wartościowi, zdolni, z wiedzą, żyją lokalnie skromnie, pracowicie i w zaciszu domowym. Dlaczego? Otóż tym drugim mir domowy służy. Zdyscyplinowanie, szeroka wiedza i zainteresowania wymagają pielęgnacji, a pompatyczność niemoty nie, zatem ma on czas nurzać się w wyimaginowanych małych, trywialnych zdarzeniach, traktując je jako wielkie. Nic dodać, nic ująć, oto …

lokalny system wartości i lokalny koloryt.

czytaj dalej

Pozytywne myślenie od zaraz

w artystycznie/filozoficznie/prawdziwie

Pozytywne nastawianie do życia, ludzi, świata, pomaga osiągnąć wyznaczony cel, poprawia jakość życia, wyzwala poczucie szczęścia i sprawia, że rzeczywistość staje się taka jak chcemy. Pozytywne myślenie nie stwarza cudów, ale koryguje rzeczywistość na tyle, że staje się ona dla nas przyjazna. Myśl jest rodzajem energii, jak wszystko we wszechświecie, jak każda energia może zarówno niszczyć, jak i budować. Myśli wibrują z określoną częstotliwością, a te wibracje przyciągają do siebie wszystko co posiada podobną częstotliwość. Zatem dobre myśli wywołują określone wibracje, które zaś skupiają wokół siebie wibracje o podobnym natężeniu, czyli dobre. Stąd ta otaczająca nas energia jest pozytywna, a co za tym idzie, nam przychylna. Zatem uruchommy …

pozytywne myślenie od zaraz!

czytaj dalej

idź do góry