Najtrudniej poznać samego siebie

Błędne wyobrażenie starości

Błędne wyobrażenie starości

w prawdziwie/świadomie/zdrowotnie

Błędne wyobrażenie starości – w Biblii pierwsza wzmianka o założeniu winnicy i zaznaniu upojenia alkoholowego dotyczy Noego. Noe żył po potopie jeszcze przez 350 lat. W sumie przeżył 950 lat. Takie info dostajemy z Biblii. Obecnie najstarszym żyjącym człowiekiem jest 117-letnia Japonka Kane Tanaka /1903/. Tytuł ten przypadł jej 22 lipca 2018 roku po śmierci Japonki Chiyo Miyako. Od chwili śmierci Japończyka Chitetsu Watanabe 23 lutego 2020 najstarszym żyjącym mężczyzną jest 112-letni Brytyjczyk Robert Weighton /1908/. Czyli da się i to da się świadomie i bez specjalnego obciążenia starością.

Błędne wyobrażenie starościBłędne wyobrażenie starości – Obserwacja:

Starość ma podwójną definicję. Jest to ostatni etap w procesach życiowych jednostki i zarazem grupa wiekowa lub pokolenie składające się z segmentu najstarszych członków populacji. Na społeczne aspekty starości ma wpływ związek fizjologicznych skutków starzenia się oraz wspólnych doświadczeń i wspólnych wartości tego pokolenia z określoną organizacją społeczeństwa, w którym istnieje. Nie ma powszechnie akceptowanego wieku, który byłby uważany za stary wśród społeczeństw lub w jego obrębie.

Często istnieją rozbieżności co do tego, jaki wiek społeczeństwo może uznać za stary, a co członkowie tego społeczeństwa w tym wieku i starsi mogą uznać za stare. Co więcej, biolodzy nie są zgodni co do istnienia nieodłącznej biologicznej przyczyny starzenia się. Jednak w większości współczesnych krajów zachodnich za taki uważa się wiek 60 lub 65 lat. To wiek uprawniający do emerytury i programów emerytalnych, chociaż wiele krajów i społeczeństw uważa, że ​​starość występuje w granicach 40 – 70 lat.

Jak to wszystko ma się do nas, do tego jacy jesteśmy i co obserwujemy. Otóż starość to stan świadomości i nic tu nie trzeba tłumaczyć. Jeśli ktoś uważa się za młodego w wieku 50 lat i więcej, to tak pozostanie, gdyż osoba ta nie zważa na utrudnienia, na schematy i wszelkie programy, łącznie z tymi jakie całe życie postrzegała na temat starości.

Wyzbyć wystarczy się starczych schematów, a te w skrócie to wolne chodzenie /drobienie/, ręce z tyłu i mentorstwo. Przede wszystkim wszech ogarniający leń, bo przecież w tym wieku już nie da rady. Otóż to pozbycie się schematów wystarczy aby zacząć na nowo i od tego należy zacząć. Długość życia się wydłuża, następuje zmiana podstawowego poglądu starości, gdyż wydłuża się też wiek pracy. Starsi ludzie o ile się szkolą i wzrastają, niczym nie ustępują młodszym. Za to mają niewspółmierny bagaż doświadczeń i zmienionych wyobrażeń. Zatem jest to najlepszy wiek na rozwój świadomości, medytację i ćwiczenia – także ruchowe.

Błędne wyobrażenie starości – Rozważania:

Ludzie zastanawiają się, co robić, jak się nie starzeć? Otóż starości fizycznie nie ominiemy, ale możemy żyć sprawnie, godnie i z polotem. Przestańmy tylko narzucać sobie tę maskę starości i znużenia. Dostrzeżmy w życiu pasje, inspiracje i miłość, a wszystko się ułoży i wróci na należyty tor.

1. Świadomość

To bardzo istotna cecha, bo jednym z powodów rozwoju świadomości w późniejszym wieku jest świadomość własnej śmiertelności. Okazuje się bowiem, że nasze życie nie będzie trwać wiecznie, ale im dłużej żyjemy, tym częściej jesteśmy narażeni na realia życia, a świadomość ta rośnie z wiekiem. Jeśli zaś jesteś osobą świadomą, szukasz rozwiązań dla siebie – joga, medytacja, ćwiczenia ruchowe i wzrost świadomości, to zmienia to ogląd świata i zmienia też istniejące warunki. Już nie mamy wiele do stracenia, ale bardzo wiele do zyskania. I w tym rzecz!

2. Wsparcie

Starsi angażują się w religię lub duchowość, sądząc że zapewni im to wsparcie lub towarzystwo. Ale nikt nie pomoże tobie jeśli sam tego nie zrobisz i nie rozwiniesz własnej świadomości, aby dostrzec to, co w istocie jest prawdą, że co dajesz to zbierasz. Jeśli dajesz trwogę, strach, chorobę, stratę, cierpienie i ból, to dostajesz to samo. Ale jeśli przezwyciężasz te stany, opanowujesz je i przepracowujesz, uwalniasz się od nich, to możesz wejść na drogę długowieczności w zdrowiu. Warunek – miłość.

3. Priorytety

Duchowość rzadko bywa priorytetem dla młodych. Koncentrują się oni na sobie, ale w sposób mało odpowiedni. Istotne są wówczas: rozrywka, osiągnięcie celów, w tym zawodowych, dobra materialne, a nie duchowość. Przez to w czym tkwią odczuwają nieustanną presję. Z wiekiem presja i tzw. zmartwienia – tracą na znaczeniu, gdyż poszukujemy /jeśli w ogóle/ bardziej znaczących celów, przez co problemy dnia codziennego znikają.

4. Pragnienie

Z pewnością zainteresowanie duchowością może wynikać z doświadczeń życiowych. Ci, którzy to doświadczenie mają, widzieli i zrobili już wiele, albo wszystko co ważne, mogą teraz poszukiwać. Co jeszcze jest do zrobienia, osiągnięcia i wykorzystania, aby samemu wzrosnąć. Wreszcie zdają sobie sprawę, że można się nauczyć więcej niż wierzyli i są zainteresowani odkrywaniem tego czegoś, bo wszystko wskazuje, że coś więcej tam jest. Poszukiwać jednak trzeba.

5. Refleksja

Praktyki duchowe zapewniają czas na refleksję nad swoim życiem, zdrowiem i rozwojem. Wiele z praktyk duchowych daje poczucie odkupienia, naprawy, wybaczenia i odpuszczenia, przez co naprawiają nasze błędy młodości. Nie dosyć, że pozbywamy się wówczas naszych niegodziwości, naprawiając je, to dodatkowo uwalniając się od nich zdrowiejemy, wzrastamy, stajemy się właściwi, pomocni i kochający. A to jest cud naszego uzdrowienia.

PS. Postaw na siebie, przecież nie masz już nic do stracenia. – August Witti

Tags:

najnowsze z prawdziwie

Duży i mały człowiek

Duży i mały człowiek. Wczorajsza nocna dyskusja z Karolkiem przyniosła nietuzinkowe zobrazowanie
Jak żyć chwilą obecną

Jak żyć chwilą obecną

Jak żyć chwilą obecną? Współczesny człowiek już tak ma, że zawsze martwi się
Translate »
idź do góry