Najtrudniej poznać samego siebie

Błędne wyobrażenie starości

Błędne wyobrażenie starości

w prawdziwie/świadomie/zdrowotnie

Błędne wyobrażenie starości – w Biblii pierwsza wzmianka o założeniu winnicy i zaznaniu upojenia alkoholowego dotyczy Noego. Noe żył po potopie jeszcze przez 350 lat. W sumie przeżył 950 lat. Takie info dostajemy z Biblii. Obecnie najstarszym żyjącym człowiekiem jest 117-letnia Japonka Kane Tanaka /1903/. Tytuł ten przypadł jej 22 lipca 2018 roku po śmierci Japonki Chiyo Miyako. Od chwili śmierci Japończyka Chitetsu Watanabe 23 lutego 2020 najstarszym żyjącym mężczyzną jest 112-letni Brytyjczyk Robert Weighton /1908/. Czyli da się i to da się świadomie i bez specjalnego obciążenia starością.

Błędne wyobrażenie starościBłędne wyobrażenie starości – Obserwacja:

Starość ma podwójną definicję. Jest to ostatni etap w procesach życiowych jednostki i zarazem grupa wiekowa lub pokolenie składające się z segmentu najstarszych członków populacji. Na społeczne aspekty starości ma wpływ związek fizjologicznych skutków starzenia się oraz wspólnych doświadczeń i wspólnych wartości tego pokolenia z określoną organizacją społeczeństwa, w którym istnieje. Nie ma powszechnie akceptowanego wieku, który byłby uważany za stary wśród społeczeństw lub w jego obrębie.

Często istnieją rozbieżności co do tego, jaki wiek społeczeństwo może uznać za stary, a co członkowie tego społeczeństwa w tym wieku i starsi mogą uznać za stare. Co więcej, biolodzy nie są zgodni co do istnienia nieodłącznej biologicznej przyczyny starzenia się. Jednak w większości współczesnych krajów zachodnich za taki uważa się wiek 60 lub 65 lat. To wiek uprawniający do emerytury i programów emerytalnych, chociaż wiele krajów i społeczeństw uważa, że ​​starość występuje w granicach 40 – 70 lat.

Jak to wszystko ma się do nas, do tego jacy jesteśmy i co obserwujemy. Otóż starość to stan świadomości i nic tu nie trzeba tłumaczyć. Jeśli ktoś uważa się za młodego w wieku 50 lat i więcej, to tak pozostanie, gdyż osoba ta nie zważa na utrudnienia, na schematy i wszelkie programy, łącznie z tymi jakie całe życie postrzegała na temat starości.

Wyzbyć wystarczy się starczych schematów, a te w skrócie to wolne chodzenie /drobienie/, ręce z tyłu i mentorstwo. Przede wszystkim wszech ogarniający leń, bo przecież w tym wieku już nie da rady. Otóż to pozbycie się schematów wystarczy aby zacząć na nowo i od tego należy zacząć. Długość życia się wydłuża, następuje zmiana podstawowego poglądu starości, gdyż wydłuża się też wiek pracy. Starsi ludzie o ile się szkolą i wzrastają, niczym nie ustępują młodszym. Za to mają niewspółmierny bagaż doświadczeń i zmienionych wyobrażeń. Zatem jest to najlepszy wiek na rozwój świadomości, medytację i ćwiczenia – także ruchowe.

Błędne wyobrażenie starości – Rozważania:

Ludzie zastanawiają się, co robić, jak się nie starzeć? Otóż starości fizycznie nie ominiemy, ale możemy żyć sprawnie, godnie i z polotem. Przestańmy tylko narzucać sobie tę maskę starości i znużenia. Dostrzeżmy w życiu pasje, inspiracje i miłość, a wszystko się ułoży i wróci na należyty tor.

1. Świadomość

To bardzo istotna cecha, bo jednym z powodów rozwoju świadomości w późniejszym wieku jest świadomość własnej śmiertelności. Okazuje się bowiem, że nasze życie nie będzie trwać wiecznie, ale im dłużej żyjemy, tym częściej jesteśmy narażeni na realia życia, a świadomość ta rośnie z wiekiem. Jeśli zaś jesteś osobą świadomą, szukasz rozwiązań dla siebie – joga, medytacja, ćwiczenia ruchowe i wzrost świadomości, to zmienia to ogląd świata i zmienia też istniejące warunki. Już nie mamy wiele do stracenia, ale bardzo wiele do zyskania. I w tym rzecz!

2. Wsparcie

Starsi angażują się w religię lub duchowość, sądząc że zapewni im to wsparcie lub towarzystwo. Ale nikt nie pomoże tobie jeśli sam tego nie zrobisz i nie rozwiniesz własnej świadomości, aby dostrzec to, co w istocie jest prawdą, że co dajesz to zbierasz. Jeśli dajesz trwogę, strach, chorobę, stratę, cierpienie i ból, to dostajesz to samo. Ale jeśli przezwyciężasz te stany, opanowujesz je i przepracowujesz, uwalniasz się od nich, to możesz wejść na drogę długowieczności w zdrowiu. Warunek – miłość.

3. Priorytety

Duchowość rzadko bywa priorytetem dla młodych. Koncentrują się oni na sobie, ale w sposób mało odpowiedni. Istotne są wówczas: rozrywka, osiągnięcie celów, w tym zawodowych, dobra materialne, a nie duchowość. Przez to w czym tkwią odczuwają nieustanną presję. Z wiekiem presja i tzw. zmartwienia – tracą na znaczeniu, gdyż poszukujemy /jeśli w ogóle/ bardziej znaczących celów, przez co problemy dnia codziennego znikają.

4. Pragnienie

Z pewnością zainteresowanie duchowością może wynikać z doświadczeń życiowych. Ci, którzy to doświadczenie mają, widzieli i zrobili już wiele, albo wszystko co ważne, mogą teraz poszukiwać. Co jeszcze jest do zrobienia, osiągnięcia i wykorzystania, aby samemu wzrosnąć. Wreszcie zdają sobie sprawę, że można się nauczyć więcej niż wierzyli. Są też zainteresowani odkrywaniem tego czegoś, bo wszystko wskazuje, że coś więcej tam jest. Poszukiwać jednak trzeba.

5. Refleksja

Praktyki duchowe zapewniają czas na refleksję nad swoim życiem, zdrowiem i rozwojem. Wiele z praktyk duchowych daje poczucie odkupienia, naprawy, wybaczenia i odpuszczenia, przez co naprawiają nasze błędy młodości. Nie dosyć, że pozbywamy się wówczas naszych niegodziwości, naprawiając je, to dodatkowo uwalniając się od nich zdrowiejemy. Wzrastamy, stajemy się właściwi, pomocni i kochający. A to jest cud naszego uzdrowienia.

PS. Postaw na siebie, przecież nie masz już nic do stracenia. – August Witti

______
#Starosc

Tags:

najnowsze z prawdziwie

Wolność w praktyce

Wolność w praktyce

Wolność w praktyce – Z racji tego, że mogę, bo chcę, rozkoszuję
O czym zapomnieliśmy

O czym zapomnieliśmy

O czym zapomnieliśmy? O czym zapominamy ciągle? O czym nie pamiętamy? Tak
Translate »
idź do góry