Najtrudniej poznać samego siebie

niedualny

Niedualny

w kwantowo/oświecenie/prawdziwie

Niedualny definicyjnie to stan psychologiczny i fizyczny zarazem, w którym świadomość, obserwator oraz świadomość obserwowanego obiektu są nierozdzielne. Mentalny stan niedualności może być na tyle intensywnie świadomy, że staje się fizycznym stanem niedualizmu i przyczynia się np. do poprawy warunków życia. Tak w skrócie wygląda świat …

niedualny.

niedualnyStan niedualny jest poza nazwami, koncepcjami i myślami. Mimo tego nazwy, koncepcje i myśli mogą się w nim przejawiać. Dlatego wszelkie werbalne rozważania i tworzenie nowych zjawisk w świecie niedualnym nie mają sensu. Odczuwanie tego stanu jest osobiste i jest to pełne głębokiego wyrazu doświadczenie. Niedualizm nie może być osiągnięty poprzez skupienie, czy koncentrację umysłu, a tylko poprzez rozpoznanie stanu faktycznego – uważność. To nie magiczny, niedosięgły stan, to prosty wybór – czy jestem człowiekiem odpowiedzialnym za to co robię, czy nie. I tyle.

Ten niedualny stan jest dosyć często traktowany jako zwieńczenie poszukiwań duchowych. Jednakże zawsze można dalej, ciągle więcej i wszystko my kreujemy, a w zasadzie ja. Racjonalny umysł czerpie z doświadczenia naszych zmysłów i przez to ze swej natury musi być dualistyczny. Widzi on wszystko w kategoriach przeciwstawieństw: ducha i materii, przedmiotu i podmiotu, prawdy i błędu, dobra i zła. A w świecie niedualnym dobra i zła nie ma. Nie ma podziałów. Wszystko jest wszystkim.

Niedualność występuje we wszystkich zaawansowanych systemach duchowych i jako taka jest celem ostatecznym najróżniejszych praktyk. Science and Nonduality skupia od lat zainteresowanych i aktywnych w temacie niedualności. Dlaczego słowo „dualność” nie ma przeciwieństwa? Bo w niedualności występuje „brak”, a przeciwieństw po prostu nie ma.

Brak dualności przejawia się brakiem wrogów, przeciwników, odpowiedzialnych, winnych – tzw. ktosia. Jesteś tylko ty – tu i teraz. Zatem odpowiedzialny jesteś za wszystko, co stwarzasz. A że stwarzasz nieświadomie to twoja broszka. Naucz się być świadomym. Świadomym swojej kreacji i odpowiedzialności. Zrób tak aby wszystko zawsze było w porządku i abyś był w zgodzie ze sobą.

Założenie:

To tak jakbyś założył, że jesteś w swoim życiu Bogiem, albo wielkim architektem, albo doskonałym reżyserem i tworzysz swoje dzieło życia. Co robisz? Czy niszczysz wszystko co piękne, dobre i wspaniałe, czy kreujesz te piękne rzeczy? I drugie pytanie. Czy jak już założyłeś, że jesteś Bogiem w swoim życiu, to czy ponosisz odpowiedzialność za wszystko, czy nie? A jak dojdziesz do wniosku, że jednak powinieneś ponosić odpowiedzialność za wszystko, to zadaj sobie kolejne pytanie. W takim razie dlaczego to sobie robię, co robię? I dlaczego nie jestem spełniony, zdrowy, zadowolony i szczęśliwy? Po co sobie to robię?

Rozwój tzw. świadomości to nie zawody, nie test, nie zdobycze i kolejne wtajemniczenia. To proste pytanie. Jesteś na tak, czy na nie? I tyle. A będąc świadomym nie dostrzegasz dualności. Dostrzegasz natomiast wszystko, pełniej i szerzej. Nie niesie to jednak cierpienia, bo go tu nie ma. Tam gdzie miłość, tam nie ma cierpienia.

PS. Ty wybierasz – dualny, czy niedualny.

ostatnie z kwantowo

krótko i na temat

Krótko na temat

To ty ustalasz co jakie jest – nikt inny. Ty określasz ramy
po co nam wiara

Po co nam wiara

Temat „po co nam wiara?”, „pzym jest wiara?”, „po to jest wiara?”

Jak być szczęśliwym

Mało kto rozumie czym jest miłość, szczęście, dobrostan. Czasami rozumiemy czym jest
idź do góry