Najtrudniej poznać samego siebie

Category archive

sztuka

Sztuka - Obserwacja: To część dorobku kulturowego cywilizacji, manifestująca się poprzez utwory, w tym dzieła artystyczne. Pojęcie sztuka jest niemożliwe do kompletnego określenia, gdyż jej granice są redefiniowane w sposób ciągły. W każdej chwili może pojawić się dzieło, które w arbitralnie przyjętej, domkniętej definicji się nie mieści. Sztuka spełnia rozmaite funkcje, m.in. estetyczne, społeczne, dydaktyczne, terapeutyczne, jednak nie stanowią one o jej istocie. Sztuka dzisiejsza, począwszy od dadaizmu i surrealizmu, nie odpowiada już takiej definicji, piękno w procesie estetyzacji rzeczywistości wyszło poza sztukę. Dla niej samej nie jest już nie tylko wartością wyróżniającą, ale nawet nie jest niezbędne. W ciągu swej długiej historii pojęcie sztuka z bardzo szerokiego znaczenia zawęziło swój obszar, ale też jego granice wyraźnie się zatarły. Sztuka - Rozważania: W społeczeństwach współczesnych, w dużej części zawłaszczona przez przemysł rozrywkowy. Stała się też w pewnej mierze kolejną gałęzią przemysłu. W nowożytnych koncepcjach sztuki pogląd o estetycznej jej naturze podawany był w wątpliwość od romantyzmu /naturalizm, ekspresjonizm/. Zjawiska te były przez myśl estetyczną długo marginalizowane, przełom nastąpił dopiero dzięki awangardzie. Sam zmysłowy ogląd przestał stanowić podstawę nie tylko do wartościowania, ale nawet rozpoznania dzieła sztuki (dadaizm, surrealizm, kubizm). Przypisuje się jej pełnienie w życiu jednostki i społeczeństwa szeregu funkcji. Komunikacyjnej, gdzie artysta przez swe dzieło porozumiewa się z odbiorcą. Estetycznej, gdzie sztuka miałaby wywołać u odbiorcy swoiste przeżycia estetyczne. Odwołuje się ona do idei piękna. Poznawczej, gdzie odbiorca poznaje nie tylko dzieło, ale też historię przodków, poprzez dzieła może się „przenieść” do świata ówczesnego. Etycznej, propagandowej, wychowawczej, gdzie miałaby wychowywać, uczyć, nakłaniać do refleksji, uwidacznia pewne wzorce postępowania lub normy. Metafizycznej /religijna/ gdzie dzieła sztuki powstają z motywacji metafizycznej. Mają za zadanie pobudzanie uczucia muzyką, obrazem, rzeźbą, architekturą służą życiu duchowemu lub religii. Czerpie ona z niej tematykę swoich dzieł - Dawid Michała Anioła, freski z Kaplicy Sykstyńskiej, Ostatnia wieczerza – Leonarda da Vinci i wiele innych. Emocjonalnej, gdzie objawia się głównie w tańcu i muzyce. Terapeutycznej, gdzie zakłada się, że może leczyć poprzez katharsis. Oczyszczenie psychiki, ale także poprzez muzykoterapię, poezjoterapię, wideoterapię, biblioterapię, filmoterapię, chromatoterapię, dramoterapię, ludoterapię, choreoterapię. Pozwala się odprężyć i odstresować poprzez czynne uczestnictwo lub odbiór w charakterze widza w takich dziedzinach jak taniec, muzyka, komedia, satyra. Sztuka - Podsumowanie: Integruje i wykazuje przynależność do pewnej grupy społecznej, pomaga zachować tożsamość kulturową społecznościom lokalnym i narodom. Kolejnej użytkowej, gdzie jest to sztuka usługowa /rzemiosło artystyczne, przedmioty codziennego użytku, architektura/, ale także satyra i muzyka taneczna.

Polyphia

w muzycznie

Polyphia to instrumentalny zespół rocka progresywnego z siedzibą w Plano w Teksasie , założony w 2010 roku. W skład grupy wchodzą gitarzyści Tim Henson i Scott LePage, basista Clay Gober i perkusista Clay Aeschliman. Brzmienie zespołu jest znane z łączenia wirtuozowskich partii gitary z innymi stylami muzycznymi. Początkowo zakorzenione w heavy metalowym brzmieniu, rozwinęli swoją muzykę w kierunku bardziej progresywnego rocka, łącząc muzykę elektroniczną i hip hop w swoich późniejszych produkcjach. Polyphia wydała cztery albumy studyjne, dwie EP-ki i liczne single. Ich czwarty album „Remember That You Will Die” , wydany w październiku 2022 roku, jako pierwszy znalazł się na listach przebojów, debiutując pod numerem 33 na liście Billboard 200.

czytaj dalej

Sztuka uczy wyobraźni

w sztuka
Sztuka uczy wyobraźni

Sztuka uczy wyobraźni, tym samym daje wolność. Każdy rodzi się z wyobraźnią i kreatywnością. Niestety, aby ją rozwinąć, trzeba się jej uczyć, kultywować i uprawiać. Wyobraźnia pozwala odczytywać świat właściwie poprzez rozwijanie wrażliwości /emocje/, ale i poprzez informacje, które niesie. Czasami rodzice pielęgnują wyobraźnię dzieci i odgrywają rolę w ich twórczych myślach i działaniach. Ale mogą też stłumić dziecięcą wyobraźnię i ograniczyć widzenie co jest prawdziwe, a co nierealne. Einstein powiedział: „Wyobraźnia jest ważniejsza niż wiedza”. Wyobraźnia jest drzwiami do możliwości.

To tam zaczyna się kreatywność, pomysłowość i nieszablonowe myślenie. Wyobraźnia sprzyja rozwojowi poznawczemu i społecznemu, daje też najwyższy potencjał intelektualny i społeczno-emocjonalny. Ale aby zaistniał potencjał, trzeba tę wyobraźnie nieustannie rozwijać. Zwłaszcza we wczesnej edukacji umiejętności krytycznego myślenia i kreatywnego rozwiązywania problemów. Wyobrażanie sobie, wypróbowywanie nowych sposobów działania i eksperymentowanie i rozwijanie krytycznego myślenia sprzyja kreatywnemu rozwiązywaniu problemów. Ponadto wyobraźnia oprócz tego, że buduje rozwój społeczno-emocjonalny, umożliwia również rozważanie różnych postanowień, a tym samym zwiększa pewność siebie i poczucie własnej wartości.

czytaj dalej

„Climax” Gaspara Noé

w filmowo
"Climax" Gaspara Noé

Kolejny raz o filmie. Tym razem o szokującym. W „Climax” Gaspara Noé napisy pojawiają się na początku, tytuły pojawiają się w środku, a bywa, że pojawiają się hasła. „Śmierć to niezwykłe przeżycie”, wydrukowany do góry nogami zarówno pośrodku ekranu, jak i napisów poniżej. Inny głosi „to francuski film i jestem z niego dumny”. Z racji zaangażowania Noé jako reżysera, film jest jednocześnie instynktowny i analityczny, zmysłowy i mózgowy. Mózgowy z racji, że ryje beret. To tak zwana estetyka szoku. Szokuje nas graficzną przemocą seksualną /”Nieodwracalne”/, trójwymiarową pornografią /”Miłość”/ i samą śmiercią /”Enter the Void”/, skłaniając do refleksji i zastanowienia. Z pewnością to dzieło jest przeżyciem.

czytaj dalej

Fringe – Na granicy światów

w filmowo
Fringe - Na granicy światów

Fringe – Na granicy światów to amerykański serial science-fiction stworzony przez J.J. Abramsa, Alexa Kurtzmana i Roberta Orciego dla sieci telewizyjnej FOX. Nazwa serialu nawiązuje do fringe science, obejmującej nietypowe teorie naukowe, a główni bohaterowie zajmują się zjawiskami niezgodnymi z uznanymi teoriami naukowymi. Po wysokiej oglądalności pierwszych odcinków stacja FOX wyprodukowała pełny sezon, czyli 20 odcinków serialu. W krótce po tym nastąpiło stworzenie drugiego sezonu, liczącego 22 odcinki. Powstał także trzeci sezon serialu, a mimo spekulacji o zakończeniu produkcji Fringe, powstał czwarty, 22-odcinkowy sezon. W 2012 roku Fox poinformowało, że Fringe zostanie zakończony wraz z piątą, 13-odcinkową serią. Całość osiągnęła liczbę 100 odcinków.

czytaj dalej

Głęboki wdech

w filmowo/świadomie
Głęboki wdech

Dzisiaj filmowo – film „Głęboki wdech”. Świetne rosyjskie kino, super tematyka i prawdziwa historia kobiety, która przypadkiem odkrywa w sobie talent do nurkowania głębinowego /deep diving/. Pomimo niezrozumienia otoczenia i śmiertelnego ryzyka związanego z tym sportem, Marina zanurza się w głębiny oceanu pobijając kolejne rekordy. Podświadome lęki powracają w postaci wstrząsających wizji sportsmenki. Film ten wyreżyserowała Elena Hazanov, scenariusz – Alena Alova i Andrey Ivanov, gatunek: dramat / sportowy, produkcja: Rosja.

czytaj dalej

Blog potęgą jest i basta

w artystycznie
Blog potęgą jest i basta

Blog potęgą jest i basta. Dziś miałem kolejną wizytę hayter’a i pewno nie ostatnią. Zostałem zauważony! Pan Krzysztof Kwiatkowski, bo tak się przedstawił pisze – „http://www.augustynski.eu/ na temat świadomości pierdoli głupoty… kolejne pokazywanie jak żyć? Grożenie palcem żebyś był taki jak ktoś wymaga lub mu pasuje? czytaj dalej

Westworld czy życie?

w filmowo
Westworld czy życie?

Westworld czy życie? Drugi raz mam przyjemność oglądać serial Westworld z 2016 roku, Jonathana Nolana i Lisy Joy, w doborowej obsadzie: Anthony Hopkins, Evan Rachel Wood, Jeffrey Wright, Rodrigo Santoro, Shannon Woodward, Ingrid Bolsø Berdal, Angela Sarafyan, Simon Quarterman, James Marsden, Ed Harris, Thandie Newton, Tessa Thompson i inni. Serial HBO zrobiony z ogromnym rozmachem.

czytaj dalej

Rozkwit sztuki

w artystycznie
Rozkwit sztuki

Rozkwit sztuki. Obserwujemy wzrastający rozkwit sztuki wszelkiej, a wraz z nią kroczy pomysłowość i racjonalizatorstwo. Widzimy więcej, czujemy więcej, więcej chcemy pokazać, więcej stworzyć. Wyrażamy własną osobę z potrzeby wewnętrznej. Czymże jest, to co w nas wzbiera? Ano wolnością i miłością, spokojem i pokojem w jednym. Bo któż pochłonięty tworzeniem i kreacją myśli o burzeniu? Kto wówczas niszczy i komplikuje życie? Nikt nie ma na to czasu, ani głowy do tego, skoro piękno i miłość rządzi.

czytaj dalej

Botoks

w filmowo
Botoks

Botoks. Z wielkim zaskoczeniem czytam opinie na temat tego filmu, bo moim zdaniem film jest doskonały i wcale nie o realiach szpitalnych, tylko o kobietach. „Botoks” wcale nie jest głupią komedią, ani tym bardziej thrillerem, jak głoszą. Istotnie, akcja toczy się na tle szpitala i jego personelu, owszem, zawiera obrazy związane z służbą zdrowia. Oczywiście, jak to u Vegi, nie są to sceny delikatnie i najzwyczajniej w świecie walą po głowie. Ogólnie film „Botoks” wyzwala emocje, w sposób wcale nie delikatny. Ale zawiera też śmieszne sceny i teksty.

czytaj dalej

Blade Runner 2049

w filmowo
Blade Runner 2049

Właśnie wróciłem z seansu Blade Runner’a 2049. Cóż to była za uczta filmowo-muzyczna... Doskonały obraz, na wskroś postapokaliptyczno-industrialny, a muzyka oparta na rytmie i stechnicyzowanych dźwiękach, aż zapiera dech w piersiach. Doskonałe nawiązanie do pierwszej części, choć ten obraz wydaje się być lepszy. Oto kilka słów na temat filmu …

Blade Runner 2049

czytaj dalej

Wiek bylejakości

w artystycznie/oświecenie
Wiek bylejakości

Wiek bylejakości. Zastanawialiście się kiedyś jak to jest, że rzeczy ręcznie wykonane – im starsze, tym bardziej stają się cenne, a współczesne wyroby są coraz tańsze? Otóż to nie rzeczy w ogólności im starsze tym cenniejsze, ale ich wykonanie. Żadna z masowych produkcji nie stanie się nigdy cenna, właśnie przez swoją powtarzalność.

czytaj dalej

2:22

w artystycznie/filmowo/kwantowo
2:22

2:22. Wczorajszy seans wbił mnie w osłupienie i spowodował spore zawirowania umysłu. Przyznam, że po raz pierwszy w zasadzie widzę tak kwantowy film, dający do myślenia i rozmyślania. Na dodatek dobre australijskie kino, chociaż osadzone w Nowym Yorku. Dobrze się ten film ogląda, choć potrzebna jest uważność. Bardzo dobra muzyka Lisy Gerard, dobra gra aktorska, dobra reżyseria i fantastyczne zdjęcia oprawiają ten obraz.

czytaj dalej

Wolniej, wolniej, wstrzymaj konia

w filmowo
Wolniej, wolniej, wstrzymaj konia

Wolniej, wolniej, wstrzymaj konia. Oglądam ostatnio fajny serial na SHOWMAX, a mianowicie wiktoriański kryminał – „Ripper Street”. Dwie rzeczy rzucają mi się w oczy, jedna to to, że jest to serial powstały w tym samym studiu co „Gra o Tron”, bo z odcinaka na odcinek coraz więcej aktorów Gry pojawia się tutaj. A druga to niesamowita powolność wydarzeń i samej akcji, przy jednoczesnym przeżywaniu, emocjonalności i mnogości wydarzeń. I dochodzi do mnie konkluzja, że to jest doskonały stan – wolno kontemplować świat, wszędzie się i tak zdąży.

czytaj dalej

Moja kuzynka Rachela

w artystycznie/filmowo

Moja kuzynka Rachela to dramat romantyczny w najlepszym wydaniu. Scenariusz i reżyseria wykonane przez Rogera Michella. Film oparty na powieści „Daphne du Maurier” z 1951 roku. Doborowa obsada, a w niej Rachel Weisz, Sam Claflin, Iain Glen i Holliday Grainger. Film opowiada historię młodego mężczyzny w Kornwalii, który po śmierci swojego kuzyna, spotyka jego żonę, a na podstawie listów od zmarłego snuje wniosek, że jest ona odpowiedzialna za jego śmierć. Historia jakich wiele w tego rodzaju literaturze, ale przedstawienie tych zdarzeń już nie.

czytaj dalej

Destrukcja

w artystycznie/filmowo
Destrukcja

Destrukcja. Jake Gyllenhaal to jeden z moich ulubionych aktorów. Radzi sobie w każdej konwencji filmowej i to śpiewająco. Tym razem w dramacie – komedii o obrazowym tytule „Destrukcja” Jean-Marca Vallee gra rolę człowieka, który utracił swoją życiową partnerkę i … nic nie czuje, a przynajmniej nie to, czego oczekują inni. Pytanie czy istotnie jest to brak uczuć i emocji, czy inny, coraz bardziej świadomy sposób widzenia świata?

czytaj dalej

Jak dawkować olej CBD?

w książkowo/zdrowotnie
Jak dawkować olej CBD

Jak dawkować olej CBD? Jeśli już ktoś zdecydował się stosować olej konopny CBD, bo RSO jak wiadomo jest u nas zakazane, to często zastanawia się, jak też dawkować ten zbawienny, leczniczy olej. Zawsze, ale to zawsze zaczynamy od małych dawek. Cokolwiek „bierzemy w sensie” „zażywamy”, powinniśmy zacząć od małych dawek.

czytaj dalej

Tatuaż – symbol siły

w artystycznie/oświecenie
Tatuaż - symbol siły

Tatuaż – symbol siły. Do tej pory nie dorobiłem się tatuażu, bo czyż trzeba upiększać Ferrari /George Clooney/, ale zastanawiam się i rozważam. Tatuaże są symbolami wewnętrznej siły, które sprowadzają nasze ciała do obszaru sztuki, dlatego wybór jest tak ważny i musi być wyborem świadomym. Symbolika winna mówić o tym co w Twoim życiu ważne lub do czego przynależysz.

czytaj dalej

Hunt for the Wilderpeople

w artystycznie/filmowo/topowo
Hunt for the Wilderpeople

Hunt for the Wilderpeople. Kaja zwróciła mi uwagę, że dawno nie pisałem o filmach. Tym razem się poprawię i napiszę o filmie, który mnie zaskoczył. O filmie, który mówi prosto o ludziach, o świecie, o miłości. Jednocześnie jest chłopacki. Filmu w którym gra cudowny Sam Neill, trzymający nieustannie formę. Gra też przepięknie cała Nowa Zelandia.

czytaj dalej

Mróz przez cały rok

w artystycznie/książkowo/polsko
Mróz przez cały rok

Mróz przez cały rok. Od jakiegoś czasu nie piszę na tematy książkowo-filmowe, bo filmów nowych już prawie nie oglądam, wszystko co dobre zostało już oglądnięte i rzeczywistość nie rokuje nadziei. A książki, no cóż, zakochałem się w pewnym pisarzu i czytam z prędkością kałasznikowa wszystko co napisał. Jak skończę, zacznę od nowa i tak w koło Macieju. O kim mowa? Jak myślicie? czytaj dalej

Translate »
idź do góry
Skip to content