"Climax" Gaspara Noé

„Climax” Gaspara Noé

w filmowo/prawdziwie/topowo

Kolejny raz o filmie. Tym razem o szokującym. W „Climax” Gaspara Noé napisy pojawiają się na początku, tytuły pojawiają się w środku, a bywa, że pojawiają się hasła. „Śmierć to niezwykłe przeżycie”, wydrukowany do góry nogami zarówno pośrodku ekranu, jak i napisów poniżej. Inny głosi „to francuski film i jestem z niego dumny”. Z racji zaangażowania Noé jako reżysera, film jest jednocześnie instynktowny i analityczny, zmysłowy i mózgowy. Mózgowy z racji, że ryje beret. To tak zwana estetyka szoku. Szokuje nas graficzną przemocą seksualną /”Nieodwracalne”/, trójwymiarową pornografią /”Miłość”/ i samą śmiercią /”Enter the Void”/, skłaniając do refleksji i zastanowienia. Z pewnością to dzieło jest przeżyciem.

"Climax" Gaspara Noé„Climax” Gaspara Noé – Obserwacja:

Climax to halucynacje i szokujące obrazy. Wszystko w nim atakuje zmysły i wyżyma mózg. Jesteśmy atakowani dziwnością, bombardowani estetyką seksualną, zachowaniami ludzi i grupowym szałem. Jak większość imprez, tak i ta wymyka się spod kontroli. Film jest ekscytujący do momentu zobrazowanej przemocy. Tancerze, po zakończeniu prób i przed wyruszeniem w trasę po Ameryce, zbierają się w zimową noc przy muzyce i drinkach w przepastnej sali. Wiemy, że źle się to skończy, gdyż pierwszy obraz, jaki widzimy, przedstawia zdesperowaną, krwawiącą kobietę czołgającą się przez śnieg. Na starym kolorowym telewizorze oglądamy fragmenty wywiadów z przesłuchaniami, które przywiodły do tego tragicznego wieczoru.

„Climax” Gaspara Noé – Podsumowanie:

Film ma swoje momenty, większość z nich jest w pierwszej połowie, kiedy nacisk kładzie się na ruch, a nie chaos. Rozbudowane sekwencje tańca grupowego, jedna prawie w całości sfilmowana z góry, fascynująca odkrywaniem obcości i piękna ludzkich ciał. Gdy narkotyk zaczyna działać, rozmowa przeradza się w krzyki, jęki i oskarżenia. Popychania, eskalacja bicia, narażania i samookaleczeń, a na końcu samobójstwa, kazirodztwa, gwałtu i morderstwa. Punktem kulminacyjnym jest mroczny wir kończyn w przymglonym czerwonym światle. Zakończenie, które pokazuje granice metody Noé.

PS. Kiedy tancerz tańczy, ziemia pod nim jest święta. – August Witti

______
#Climax

Tags: