Destrukcja

w artystycznie/filmowo

Jake Gyllenhaal to jeden z moich ulubionych aktorów. Radzi sobie w każdej konwencji filmowej i to śpiewająco. Tym razem w dramacie – komedii o obrazowym tytule “Destrukcja” Jean-Marca Vallee gra rolę człowieka, który utracił swoją życiową partnerkę i … nic nie czuje, a przynajmniej nie to, czego oczekują inni. Pytanie czy istotnie jest to brak uczuć i emocji, czy inny, coraz bardziej świadomy sposób widzenia świata? Zobrazuje nam to tytułowa …

destrukcja.

destrukcjaDavis (Gyllenhaal) i jego żona Julia ulegają wypadkowi samochodowemu, w konsekwencji którego ona umiera, on zaś z karambolu wychodzi bez szwanku. W szpitalu zauważa zepsuty automat ze słodyczami, co skłania go do napisania listu ze skargą. Te listy są spowiedzią z jego życia, a dzięki nim poznaje Karen (Naomi Watts), która pracuje w dziale obsługi klienta i rozpatruje skargi klientów. Davies nawiązuje z Karen nietypową znajomość, a wkrótce później poznaje jej syna /w tej roli Judah Lewis/ oraz partnera. Znajomość przeradza się we wzajemną fascynację i przyjaźń.

Dla Davisa najlepszą terapią są listy pisane do Karen oraz tytułowa destrukcja, która panoszy się w jego życiu z coraz większym impetem. W ten właśnie sposób odreagowuje traumatyczne wydarzenia, ale też podsumowuje całe swoje życie i skrywane emocje. Coraz bardziej dochodzi do wniosku, że to co robił w życiu nie było jego drogą i nawet tego nie lubił. Obraz ten jest przepełniony zdarzeniami, które często pojawiają się na drodze przebudzenia, zwłaszcza na początku. Bohater w końcu odnajduje siebie i swoją drogę. Film zmusza widza do myślenia, a główna rola zagrana przez Gyllenhaala to mistrzostwo aktorskie.

reżyseria: Jean-Marc Vallée
scenariusz: Bryan Sipe
gatunek: dramat komedia
produkcja: USA
aktorzy: Jake Gyllenhaal, Naomi Watts, Chris Cooper, Judah Lewis, Malachy Cleary, Debra Monk

PS. Naprawa ludzkiego serca jest jak naprawa auta. Trzeba je rozebrać na części.

________
#Destrukcja