Duchowość kwantowości

Duchowość kwantowości

w kwantowo

Duchowość kwantowości. Odkrycie fizyki kwantowej na nowo zdefiniowało sposób, w jaki postrzegamy wszechświat i zmieniło oblicze nauki. Wiele teorii fizyki kwantowej przypomina kluczowe koncepcje starożytnych systemów duchowych. Dostarczają nam także podobieństw w sposobie przedstawiania i rozumienia rzeczywistości. Świadczy to o mądrości starożytnych tradycji duchowych, zwłaszcza tych, w których znajdujemy złożone, szczegółowe i kompletne opisy natury rzeczywistości. Także zasad i uniwersalnych praw rządzących stworzeniem. Te stare tradycje duchowe zawierają opisy niezwykłych koncepcji, takich jak wymiary równoległe. Subtelne rzeczywistości istniejące poza światem materialnym. Podstawowe pola kształtujące i struktury energetyczne, dostarczające matryc rozwoju i organizacji energii i materii. Obejmują one również pojęcia o zasadniczej roli świadomości w stworzeniu.

Duchowość kwantowościDuchowość kwantowości – Obserwacja:

Postęp w fizyce teoretycznej w ostatniej dekadzie doprowadził do coraz bardziej ujednoliconego rozumienia praw przyrody i teorii. Wskazują one na fundamentalną jedność obserwowalnej rzeczywistości. Wszechświat wydaje się nam niezwykle złożony i różnorodny, ale jest zasadniczo zjednoczony. To poczucie jedności różnorodności życia jest również centralnym tematem każdej większej duchowej tradycji. Nasze doświadczenie mówi nam, że jesteśmy oddzieleni od siebie nawzajem i różni od wszystkich form rzeczywistości. Ale odmienne stany świadomości, doświadczane w głębokich stanach medytacyjnych, ujawniają, że na podstawowym poziomie jesteśmy zjednoczeni ze sobą i z całą rzeczywistością. Praktyka głębokiej medytacji pozwala wycofać się ze zmysłowego postrzegania świata skierowanego na zewnątrz, doświadczyć głębszych poziomów umysłu i bezruchu. Pozwala nam wyjść poza myśl i aktywność umysłową oraz doświadczyć uniwersalnej jedności, która leży u podstaw istnienia.

Zjawiskiem jedności w różnorodności jest splątanie kwantowe. W fizyce klasycznej istnieją stałe, których nigdy nie można złamać, takie jak zależność między masą a energią. Jednak w świecie kwantowym dwie cząstki można połączyć w taki sposób, że informacje mogą być wymieniane między nimi natychmiast, niezależnie od odległości. To właśnie jest splątanie kwantowe. Kiedy dwie cząstki zostają splątane, pozostają połączone, nawet jeśli są oddzielone na duże odległości. Splątanie może również wystąpić między milionami cząstek. Uważa się, że ma miejsce w całej przyrodzie oraz w atomach i cząsteczkach żywych gatunków. Te splątane systemy wielu ciał opisują sieć splątania. Jeśli weźmiemy pod uwagę teorię Wielkiego Wybuchu, gdzie wszechświat wyłonił się z jednego punktu superskondensowanej energii, to wszystko, co istnieje, ma jedno, zjednoczone źródło. Zaś główną zasadą tantry jest niedwoistość. Czyli uznanie, że u podstaw wielości i różnorodności doświadczeń leży pojedyncza, nieskończona i niepodzielna rzeczywistość, której naturą jest czysta świadomość.

Duchowość kwantowości – Rozważania:

Kluczowym pojęciem w fizyce kwantowej są niezwykłe właściwości pierwiastków subatomowych. Tam też widzimy, że budulec materii nie jest tak solidny i zdefiniowany, jak moglibyśmy się spodziewać. Elementy subatomowe istnieją jako pola prawdopodobieństwa, a nie jako zdefiniowane cząstki znajdujące się w znanej przestrzeni i czasie. Odkrywamy też, że to proces obserwacji lub pomiaru tego stanu kwantowego definiuje ten stan. Dopóki nie zostanie on zmierzony, cząstka istnieje w stanie nałożenia, w wielu stanach jednocześnie. Zanim zostanie zaobserwowana, cząstka materii nie jest tak naprawdę cząstką, ale abstrakcyjną falą prawdopodobieństwa. Zatem nie ma rzeczywistego stanu fizycznego, a istnieje jedynie jako możliwy wynik przyszłego pomiaru. Zatem istnieje związek między aktem obserwacji świadomego obserwatora a istnieniem materii fizycznej. Jeśli świadomość jest tak nierozerwalnie związana z materią, to nie możemy ignorować jej wpływu.

W filozofii tantrycznej doświadczenie na jawie składa się z trzech elementów. Podmiotu – tego, który obserwuje, przedmiotu – tego, co jest obserwowane i aktu obserwacji lub percepcji. Te wydają się być oddzielne i odrębne. Dzieje się tak tylko dlatego, że widzimy je przez pryzmat umysłu. W rzeczywistości wszystkie są jednym – podmiot, przedmiot i akt obserwacji są świadomością skupiającą się na różnych komponentach, które składają się na rzeczywistość. W tym kontekście świadomość jest obserwacją przedmiotu. Jest też obserwacją podmiotu – tego, który postrzega. W stanie głębokiej medytacji obserwator, obserwowany i proces obserwacji łączy się w jedną niepodzielną całość czystej świadomości.

Duchowość kwantowości – Interpretacja:

Mamy też inną interpretację dualizmu cząsteczkowo-falowego natury i nazywamy ją interpretacją wielu światów. Głosi ona, że obserwowane załamanie się fali prawdopodobieństwa tak naprawdę nigdy się nie zdarza. To funkcja falowa jest jedyną prawdziwą naturą rzeczywistości. Kiedy obserwujemy falę, stajemy się świadomi jednej rzeczywistości, jednak  wszystkie inne możliwości nadal istnieją jako alternatywne światy. Istnieje wiele, być może nieskończonych światów, z których każdy ma różne wyniki kwantowe. W tej koncepcji funkcja falowa jest pełnym obrazem rzeczywistości, a nasz pomiar, tj. nasze świadome doświadczanie obserwowalnego świata, to tylko ułamek. Oprócz wielu światów, każdy świat zawiera wiele wymiarów. Teoria strun sugeruje, że cząsteczka składa się w rzeczywistości z maleńkich strun wibrującej energii. Sposób, w jaki struna wibruje, określa, jakiego rodzaju jest to cząstka. Aby teoria strun była spójna, musi istnieć dziesięć różnych wymiarów czasoprzestrzeni.

W filozofii wedyjskiej opis wszechświata składa się z trzech głównych światów: fizycznego, astralnego i przyczynowego. Każdy z nich jest uważany za odrębną płaszczyznę istnienia określoną przez częstotliwość wibracyjną. Świat fizyczny to gęsty świat stałej rzeczywistości i jest postrzegany przez pięć zmysłów. Świat astralny jest światem myśli i subtelnych form, a świat przyczynowy jest błogim królestwem prawdy. Wszystko składa się z energii pól kwantowych. Wszystko wynika zarówno z fluktuacji w obrębie tych pól, jak i z interakcji między nimi. Zjawisko wibracyjne jest zdefiniowane w jodze w uniwersalnej zasadzie zwanej Prawem Rezonansu. Prawo to opisuje wibracyjną naturę istnienia, gdzie wszystko można zrozumieć w kategoriach interakcji między układami rezonansowymi.

Duchowość kwantowości – Podsumowanie:

Mamy niezwykłe podobieństwa między fizyką kwantową a uniwersalną duchowością. Nauka i duchowość mogą być zjednoczone i wzajemnie się wspierać. Możemy za ich pomocą uprawomocnić te prawdy i rzeczywistości poprzez bezpośrednie doświadczenie. Modele rzeczywistości oferowane zarówno przez współczesną naukę /fizykę kwantową/, jak i starożytne tradycje duchowe, pomagają w doprowadzeniu nas do głębszego, bardziej istotnego zrozumienia rzeczywistości i nas samych.

PS. Religia nie jest potrzebna do życia, ale duchowość już tak. – August Witti

___________________
#Duchowosc #Kwantowosc