Miłe walę tyłki ... 1

Miłe walę tyłki …

w polsko/prawdziwie/tradycyjnie

Walentynki /z angielska Valentine’s Day/ to coroczne “święto zakochanych” przypadające 14 lutego. Nazwa pochodzi od św. Walentego, którego pamięć w kościele katolickim obchodzi się tego dnia. W Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych czczono św. Walentego jako patrona zakochanych, stąd dzień 14 lutego stał się tam dniem zakochanych.

Miłe walę tyłki …

Miłe walę tyłki ...Zakochani we wszystkim co obce Polacy, niepomni swoich tradycji, bezrefleksyjnie przejęli to święto, choć nie ma ono żadnego uzasadnienia w naszej tradycji. Do Polski obchody walentynkowe trafiły wraz z kultem świętego Walentego z Bawarii i Tyrolu w Niemczech. Popularność uzyskały jednak dopiero w latach 90. XX wieku, wówczas gdy Niemcy zaczęły mocno wchodzić na polski rynek medialny. To oni poprzez swoje gazety propagowali to święto na znanych nam już zasadach “ogłupić naród, pozbawić ich tożsamości, wykorzenić tradycje”. Święto to konkuruje o miano tzw. święta zakochanych z rodzimym świętem słowiańskim zwanym potocznie Nocą Kupały lub Sobótką, obchodzonym w nocy z dnia 21 na 22 czerwca. I tu zaczyna się tragedia, gdyż Noc Kupały ma tysiącletnią tradycję. Historycy coraz częściej wspominają, że jest to bardzo stara tradycja, gdyż wierzenia pierwszych Polan sięgają nawet 5000 tysięcy lat wstecz. Więcej niż piramidy egipskie sprzed 3000 lat.

Noc Kupały (zwana też nocą kupalną, kupalnocką, kupałą), jest to słowiańskie święto związane z letnim przesileniem Słońca, obchodzone było i jest w czasie najkrótszej nocy w roku, co przypada 21-22 czerwca. Kościół katolicki, nie mogąc wykorzenić z obyczajowości, wywodzącej się z wierzeń słowiańskich, corocznych obchodów pogańskiej Sobótki, podjął próbę zasymilowania tego święta z obrzędowością chrześcijańską tworząc wigilię św. Jana – potocznie zwaną nocą świętojańską obchodzoną w nocy z 23 na 24 czerwca. Na południu Polski, Podkarpaciu i Śląsku to święto zwie się sobótką lub sobótkami, na Warmii i Mazurach palinocką, na Mazowszu i Podlasiu kupałnocką. Jest to święto ognia, wody, słońca i księżyca, urodzaju, płodności, radości i miłości, powszechnie obchodzone na terenach Słowian, ale też obchodzone przez ludy bałtyckie, germańskie, celtyckie i ugrofińskie, np. Finów i Estończyków. Na Łotwie to święto zwane Līgo jest świętem państwowym. Święto to jest często porównywane do Walentynek, jednak Walentynki to święto obchodzone 14 lutego, które nie ma nic wspólnego ze słowiańską tradycją święta miłości.

W czasie tej magicznej nocy rozpalano ogniska, w których palono zioła, wróżono i tańczono. Dziewczęta puszczały do rzek wianki z zapalonymi świecami, czekając na wróżbę zamążpójścia. Kupałą lub sobótkami nazywano również ogniska palone podczas tych obrzędów.

PS. Wielkie misterium ognia i wody, prasłowiańskie święto miłości, harmonia, równowaga i miłość, magiczna noc czaru i jedności.

__________
#NocKupaly