Najtrudniej poznać samego siebie

Oscarowy Whiplash

w filmowo/topowo

Oglądałem ten fil już jakiś czas temu, nawet o nim pisałem, ale napiszę jeszcze raz, booo, Whiplash naprawdę jest tego wart. To nie dosyć, że prawdziwe kino, nie dosyć, że prawdziwa muzyka jazzowa, to na dodatek, a w zasadzie samo życie.

Oscarowy Whiplash wymiata !

whiplash1To sama prawda o wirtuozach, czegokolwiek, nie tylko muzycznych. Tutaj w tym świecie nie ma miejsca na sentymenty, tutaj jest praca, praca, praca. Tylko najtwardsi, uparci, pełni poświęceń mogą osiągnąć sukces. Tu nie funkcjonuje określenie “good job” – “nie ma gorszego określenia niż dobra robota”. To cała prawda o dzisiejszym świecie, począwszy od początków XX wieku. Nie ma miejsca na nieudaczników, mazgai i egocentryków. Nie ma miejsca na poprawność polityczną i poklepywanie się po plecach. Kompromisy są dla słabych, a do celu idzie się po trupach, w pocie i krwi. Definicyjnie to uraz szyi z powodu silnego, szybkiego ruchu do przodu. Występuje najczęściej podczas wypadku samochodowego, sportowego, urazu związanego z wyczynem. To pęd na skręcenie karku – ostra jazda bez trzymanki.

“Whiplash” to popis dwóch aktorów i bohaterów zarazem. J.K. Simmons jako nauczyciel, Miles Teller jako uczeń. Zawsze jest ich dwóch, mistrz i uczeń, jak mawiał Yoda :D. A wszystko to w oparach Jazzu. To film o muzyce, o Jazzie, o sztuce, o mistrzostwie i geniuszu, nie jakieś tam ciepłe kluchy. Chcesz być na szczycie to pracuj, zrezygnuj ze wszystkiego i ćwicz, zostaw życie, zostaw przyjemności, zostaw panienki i ćwicz.

Ostatnia scena jest wielkim finałem, “standing ovation”, niepohamowanym rechotem uniesienia, Andrew Neimann gra na swojej ukochanej perkusji, co chwilę przekraczając granice i udowadniając samemu sobie, że stać go na jeszcze więcej i więcej, że to on stawia warunki, on rządzi. O tym jest ten film. Obala on mit, że jakoś to będzie, nie będzie, bez przekroczenia własnych granic, nie będzie bez obalenia słabości, nie będzie z wewnętrznymi ograniczeniami. W ogóle nie będzie!

Potraktowałem ten film bardzo emocjonalnie, bo takie jest życie – walką! Tak też je traktować należy, z pełnym szacunkiem, ale za bary.

PS. Dedykuję ten felieton młodym, których znam. Jakoś to nie będzie, nie będzie nic, tylko budka z piwem i mrzonki!

reżyseria: Damien Chazelle
scenariusz: Damien Chazelle
gatunek: Dramat, Muzyczny
produkcja: USA
aktorzy: Miles Teller, J.K. Simmons, Paul Reiser, Melissa Benoist, Austin Stowell, Nate Lang, Chris Mulkey, Damon Gupton

________
#Whiplash

ostatnie z filmowo

Botoks

Botoks

Z wielkim zaskoczeniem czytam opinie na temat tego filmu, bo moim zdaniem
Blade Runner 2049

Blade Runner 2049

Właśnie wróciłem z seansu Blade Runner’a 2049. Cóż to była za uczta filmowo-muzyczna...

2:22

Wczorajszy seans wbił mnie w osłupienie i spowodował spore zawirowania umysłu. Przyznam,

Moja kuzynka Rachela

Moja kuzynka Rachela to dramat romantyczny w najlepszym wydaniu. Scenariusz i reżyseria
Translate »
idź do góry