Najtrudniej poznać samego siebie

Życie jest anarchistyczne

Życie jest anarchistyczne

w filozoficznie/prawdziwie/świadomie

Życie jest anarchistyczne. Gdy system władzy zawodzi, pojawia się wzajemna pomoc i solidarność ludzka – od tak, z potrzeby. Ta wzajemna pomoc, solidarność i współpraca jest podstawową koncepcją myśli anarchistycznej. To przyjęcie wzajemnej pomocy międzyludzkiej jest odrzuceniem instytucjonalizacji. Państwo /kapitalistyczne/ zakorzenione jest w hierarchii, dominacji i przymusie. To zaś powoduje rywalizację i antagonizmy, tworząc szkody w ludzkiej społeczności. A anarchizm jest filozofią polityczną zbudowaną wokół prostej idei: rozwiązanie problemów opiera się na koordynacji społecznej, rozmowach i współpracy. Ludzie dążą do tworzenia i utrzymywania sprawiedliwych instytucji, ponieważ widzą, że leży to w ich interesie, życia oraz życia innych. Anarchizm sprzeciwia są niesprawiedliwym formą organizacji zbudowanych wokół przemocy, dominacji i wyzysku.

Życie jest anarchistyczneŻycie jest anarchistyczne

Dla anarchii wolność jest całkowicie umiejętnością społeczną. Wolnym staje się człowiek, który nie tylko jest odbiorcą szeregu opcji życiowych, ale ma również możliwość wpływania na to, czym te opcje są i jak są udostępniane. Władza hierarchiczna chroni się sama i nieubłaganie dąży do coraz większej kontroli, poprzez podziały społeczne, poprzez antagonizmy. Zaś wolność anarchistyczna wyzbyta kontroli, zezwala na odczuwanie i propagację wolności sensu stricto. To oddolne reakcje społeczne na jakąkolwiek tragedię, bądź zaburzenie budują potencjał życia.

Centralizacja i odgórność władzy nie zezwala na takie reakcje, mało tego zaburza ogląd i wysnuwane wnioski. Jedynym rozwiązaniem jest odejście od centralizacji władzy, na rzecz lokalizacji /scementowania środowisk lokalnych/. A lokalizacja to działanie w określonym miejscu, w określony sposób. Zatem ostatnie czasy wyraźnie wskazują nam /społeczeństwu/, że sami powinniśmy stanowić o sobie, a jeśli państwo /władza/ nie zapewnia nam opieki /a nie zapewnia/ jak jest zobowiązana, zapewnijmy sobie ją sami.

Za każdym razem, gdy sąsiad dostarcza nam chleb i mleko do domu, za każdym razem, gdy ktoś nam pomaga dowiadujemy się, na kogo możemy liczyć i dlaczego. A za każdym razem, gdy spotykamy się z ludźmi i budujemy np. dystrybucję żywności, wspólne śpiewanie, zabawę lub rozmowy online, dowiadujemy się, że każdy z nas potrafi organizować się niehierarchicznie, ponad fikcyjnymi podziałami i nikt nam nie musi pomagać, a zwłaszcza rząd. Wystarczy, że nam osobiście na tym zależy. Te wszystkie nasze działania uczą nas nowych sposobów bycia w świecie – sposobów, które kapitalizm i kapitalistyczny system opieki zdrowotnej systematycznie ukrywają, a które są z gruntu anarchistyczne. Bo życie jest anarchistyczne. I to jest budowanie nowego świata w skorupie starego.

Życie jest anarchistyczne – Podsumowanie:

Okazuje się bowiem, że instytucjonalizm to zawada społeczeństwa, zawada rozwoju, bo ludzie potrafią się dogadać na każdym poziomie, a zwłaszcza w przypadku pomocowości i wsparcia dla potrzebujących. Podobnież rzecz ma się z rozwojem świadomości, którym ostatnio zaprzątujemy sobie głowę. Jest to dążenie do szlachetności, do współpracy na każdym poziomie, ponad podziałami, ponad systemem, ponad instytucjonalizmem.

Każdy z nas w sobie tą pomocowość i chęć rozwoju ma. Każdy zaradny i wartościowy człowiek. Nie mają jej tylko darmozjady, manipulatorzy i żołnierze systemu, którym zależy tylko na sobie, na ucisku i strachu. Nie na społeczeństwie, nie na dobrobycie, nie na budowaniu, tylko na rządzeniu za wszelką cenę i pod przymusem. To już nie jest świat jak dawniej, kapitalizmu, tzw. demokracji i innych wymysłów. To świat wolności i równości, choćbyśmy się z tym nie zgadzali. Tym właśnie jest anarchia.

PS. Życie jest anarchistyczne. – August Witti

_______
#Anarchia

Tags:

najnowsze z filozoficznie

Alienacja człowieka

Alienacja człowieka

Alienacja człowieka. Odkąd zyskaliśmy świadomość cielesności, odtąd dzielimy świat na “ja i
Translate »
idź do góry