Co to jest nieśmiałość

Co to jest nieśmiałość

w filozoficznie/prawdziwie/świadomie

Co to jest nieśmiałość? Nieśmiałość to uczucie strachu lub dyskomfortu spowodowane przez innych ludzi, zwłaszcza w nowych sytuacjach lub wśród nieznajomych. To nieprzyjemne uczucie samoświadomości – strach przed tym, co myślą niektórzy ludzie o nas. Ten strach może hamować zdolność danej osoby do robienia lub mówienia tego, czego chce. Może również zapobiegać tworzeniu zdrowych relacji. Nieśmiałość często wiąże się z niską samooceną. Może być również jedną z przyczyn lęku społecznego.

Co to jest nieśmiałośćCo to jest nieśmiałość?

A i owszem, tak jest. Ale człowiek nieśmiały to także: alarmista, asekurant, bojaźliwiec, cykor, człowiek małego ducha, dezerter, histeryk, kapitulantnerwicowiec, nerwus, ostrożniak, panikarz, strachajło, tchórz, trusia, trzęsidupa, z cechami takimi jak: brak pewności siebie, brak sztuczności, cichość, cichość serca, dyskrecja, ekstrawersja, ekstrawertyzm, łatwość w obejściu, naturalność, niewymuszoność, normalność, obcesowość, onieśmielenie, otwartość, pokora, powściągliwość, prostolinijność, prostota, prostota ducha, prostota serca, przystępność, rozluźnienie, skrępowanie, skromność, swoboda, szczerość, towarzyskość, umiar, umiarkowanie, uniżenie, zalęknienie, konfuzja, konsternacja, skonfundowanie, skonsternowanie, trema, wstyd, zagubienie, zakłopotanie, zawstydzenie, zażenowanie, zdetonowanie, zmieszanie, żenada, krępacja, krępowanie się, pomieszanie, speszenie, zdeprymowanie, dzikość, małomówność, mrukliwość, nieokrzesanie, nieprzystępność, nieufność, zażenowania, akademickość, ascetyczność, banalność, bezbarwność, bezosobowość, bezpłciowość, bezznaczeniowość, brak indywidualności, brak osobowości, brak stylu, cnota, cnotliwość, czystość, konserwatywność, konwencjonalność, krytykanctwo, linearność, linijność, liniowość, małostkowość, niedelikatność, niestosowność, niewinność, niewybredność, nijakość, papierowość, posłuszeństwo, pruderia, pruderyjność, prymitywizm, prymitywność, przaśność, przeciętniactwo, przeciętność, siermiężność, stereotypowość, surowość, szablonowość, średniactwo, tradycyjność, trywialność, uczciwość, uległość, uniżoność, ustępliwość, zgodność, zgrzebność, zwykłość,

Rodzaje nieśmiałości

Nieśmiałość może mieć różną siłę. Wiele osób odczuwa łagodne uczucie dyskomfortu, które łatwo przezwyciężyć. Inni odczuwają skrajny strach przed sytuacjami społecznymi, a ten strach może być wyniszczający. Hamowanie, wycofanie się z aktywności społecznych, lęk i depresja mogą wynikać z nieśmiałości. Nieśmiałość obejmuje szerokie spektrum zachowań. Postrzeganie nieśmiałości może również mieć charakter kulturowy.

I w tym momencie zastanówmy się. Przecież to obraz zwyczajnego człowieka, ze zwyczajnej rodziny, co świadczy – raz o tym, że każdy jest odrobinę nieśmiały, troszkę świadomy i ociupinę głupi. Zwykliśmy postrzegać siebie w dwóch obrazach, z naciskiem na jeden, a mianowicie społeczny, kulturowy i ludzki, dwa, że widzimy swą nieużyteczność społeczną i, co gorsza, się tym martwimy. Cóż by tu rzec? To zwyczajne i normalne, że człowiek żyjąc w jakimś otoczeniu, kraju, kulturze, nabiera jego złych i dobrych cech. Przy czym na ogół tych złych jest więcej.

Co to jest nieśmiałość – Podsumowanie:

Zatem ten człowiek w głębi serca nie jest nieśmiały czy tchórzliwy, a jest zwykłym anarchistą, na dobrej drodze do świadomości. Co można zrobić w takim wypadku? Można postawić na rozwój siebie, samoświadomość, czyli pomysł na siebie i realizację tego jakże ciekawego i spełnionego życia i szlachetność, tak aby nie popaść w konflikt ze sobą. I to w zasadzie finał świadomości, oświecenia, anarchii i spełnienia. Przyczyna jest prosta, żyjesz dla siebie i tego co wokół, reszta cię mało interesuje. Masz po prostu wyjebane.

Problem natomiast zaczyna się przy rezonowaniu z Matrixem, który ocenia, standaryzuje, zmusza, niewoli i osłabia. Gdy wchodzisz w interakcję z systemem /jakimkolwiek/, system ten cię pomału adaptuje, ustawia, określa twoją rolę, zajmuje nie twoimi sprawami, zniewala w różny sposób, pieniędzmi, posadą, korzyściami. Jeśli bierzemy w nim udział min. płacąc podatki, stosując zasady i ograniczenia, a co gorsza “wykorzystując” go, a bywa, że przeciw sobie, to wówczas sami niejako wchodzimy w ten układ, z którego powrót jest ciężki.

Każda nasza zasługa dla systemu, czyli: podpisane papiery biurowe, opinie, donosy, wybory, każda nawet mała rozmowa na temat systemu – zasila go, wzmacnia i nadaje mu pozycji. Jedynym rozwiązaniem jest ignorancja, neutralność, pokój i spokój, a co za tym idzie miłość, radość i szczęście.