Najtrudniej poznać samego siebie

Czego nie chcesz wiedzieć o sobie

Czego nie chcesz wiedzieć o sobie

w prawdziwie/świadomie/zdrowotnie

Czego nie chcesz wiedzieć o sobie. Świat jest, jaki jest, piękny, wspaniały, lecz groźny. A człowiek jaki jest? Jaki jest człowiek i jakim prawom podlega. Czy rozwijając się, wznosząc swoją świadomość możemy uciec od człowieczeństwa? Czy wręcz odwrotnie? Czy możemy się wznieść do Boga? Raczej nie. A jak wpływa na nas wiedza, że jesteśmy ludźmi. Dlaczego się wciąż okłamujemy, zamiast przyjąć to, co oczywiste. Przejdźmy zatem do faktów i skrywanych prawd o nas samych.

Czego nie chcesz wiedzieć o sobieCzego nie chcesz wiedzieć o sobie?

Człowiek wynosi się ponad rzeczywistość. Traktuje siebie jako pana świata, a prawda jest taka, że jesteśmy tylko jednymi z wielu użytkowników tej ziemi i istotami podlegającymi takim samym prawom jak wszystkie inne żywe istoty. Mało tego, jesteśmy wszystkim, nierozerwalnie połączonym, bo od miliardów lat żyjemy w bąblu ziemskim /atmosferze/ i już wszystko dawno, dawno temu się wymieszało. Na każdym poziomie. Zatem wszelkie podziały są bez sensu. Ale też jesteśmy w pojedynkę mało istotni, wręcz zbędni. Zatem poczujmy się istotni.

Pamiętaj, ze jesteś zwierzęciem:

Jesteś po prostu nagą małpą, ssakiem. Jesteś workiem krwi i kości, z przeciwstawnymi kciukami. Urodziłeś się z żeńskiego łona i umrzesz stając się pokarmem dla robaków. W łonie matki przeszedłeś wszystkie fazy ewolucji: od jednokomórkowej ameby, przez wielokomórkową kijankę, po niemowlę ludzkie z mózgiem. W swoim krótkim życiu będziesz wydalał, sikał, pieprzył się i krwawił. Będziesz żyć, śmiać się, wściekać się, płakać i spać. I będzie bolał jak diabli. Ale znajdzie się też sporo chwil miłości i szczęścia. I oby jak najwięcej. Dlatego najlepiej zacząć kochać od dzisiaj, zwłaszcza siebie.

Pamiętaj, że jesteś omylny:

Jesteś strasznie niedoskonały, skłonny do nieustannego popełniania błędów. Niestety, mylisz się co do wielu rzeczy. Wiesz to, ale prawdopodobnie do większości błędów się nigdy, nawet przed sobą nie przyznasz. Gdyż przyznanie się do błędu jest jedną z najtrudniejszych rzeczy dla ciebie. Mylisz się bardziej, niż możesz to sobie wyobrazić. Ciągle z przekory lub ignorancji zmuszasz się do czynienia “zła” przeciw sobie. Bywasz zaciekły, złośliwy, bezwzględnie pewny siebie. I cały czas wydaje ci się, że masz rację. Że w ogóle znasz siebie. A to o odkrycie siebie właśnie chodzi. O prawdę nie ściemę.

Pamiętaj, że jesteś hipokrytą:

Tak naprawdę nie umiesz grać ani żartować. A przecież życie to wielki plac zabaw. Czyż nie? A ty dalej nie umiesz się śmiać z siebie. Nie umiesz z siebie żartować. Dostrzegasz niezgłębioną rzeczywistość omylnymi zmysłami, nie posiadając też żadnych ku temu zdolności. Wiesz, że wszystko w twoim życiu to nawet nie twoja wina. Wszyscy są winni, tylko nie ty. A w świadomości jesteś tylko ty. I wszystko jest za twoja zgodą. Zabawne.

Pamiętaj, że nie wszystko się udaje:

Czujesz się zmęczony. Nigdy się nic nie udaje. Zniechęca cię to. A przecież to jest bez znaczenia. Próbuj ponownie. Aż wyjdzie. Porażka jest czymś oczywistym dla nas, gdy się boimy. A na pokonywaniu strachu polega tzw. rozwój świadomości. Na tym, że nie myślami żyjemy, nie problemami. Każdy problem ma rozwiązanie, a gdy nie ma, to nie problem. A czymże jest porażka, jak nie problemem do rozwiązania. Rozwiąż go i tyle.

Pamiętaj, że załamanie to mit:

Pamiętaj, że my ludzie uwielbiamy chaos, ponieważ lubimy wprowadzać porządek. To wcale nie oznacza doskonałości. Idąc przez życie doświadczasz, jak w grze, różne stopnie trudności. Nie musisz być wiecznie załamany, zdegustowany, wycofany. Bywa, że jesteś chodzącym, mówiącym złamanym sercem przechodzącym przez ruchy rozpadu i powrotu do siebie. Dotyczy to również umysłu, ciała i duszy. Jesteś ciągle w stanie naprawy. Twoje cierpienie jest do zniesienia, ale stanowi twój ideał doskonałości. Przyjąłeś to i trzymasz, Zawsze będzie ból. Zawsze egzystencjalny niepokój. Do momentu zaprzestania. Aż nie powiesz dosyć.

Pamiętaj, że masz ciemną stronę:

Otóż masz swój cień, masz ciemną stronę, każdy ją ma. Twój cień to wyparte lub nieświadome ja, walczące o wyzwolenie i większą świadomość. Świadomość jest tu kluczem. Uświadomienie sobie swojej ciemnej strony, pozwala nam ją okiełznać. Sprawić, że przestanie działać przeciwko nam. Ale nie możesz w pełni poznać siebie, nie poznając swojej ciemnej strony. Taka całość rodzi mądrość i umiejętność doświadczania pełnego zakresu tego, co oznacza człowieczeństwo.

Pamiętaj, że przekonania ograniczają:

Jeśli przyjmiesz ideę lub percepcję świata jako prawdę absolutną, zamkniesz tym samym drzwi swego umysłu i do prawdy. Otóż twoje przekonania są niewiarygodnie ograniczające. Zostałeś zindoktrynowany, a raczej dałeś sobie wtłoczyć do głowy poprzez wiarę w to co niesprawdzone. Uwierzyłeś komuś. Poddałeś się dobrowolnie praniu mózgu. A teraz te anachroniczne, złe i nieprawdziwe przekonania, są przeszkodą w jasnym myśleniu i samodoskonaleniu. Podważaj. Myślenie, że coś  może być prawdą, dopuszcza błąd, a wraz z nim to co nazywamy złem. Wiara, że ​​coś jest prawdą, odcina nas od wszelkich innych możliwości.

Pamiętaj, że jesteś uwarunkowany kulturowo:

Kultura danego regiony programuje nas jednakowo, w określony sposób. To programowanie przyjąłeś do swojej tożsamość. To tworzy twój światopogląd, który niekoniecznie oparty jest na aktualnej rzeczywistości. Może nawet szkodzić. A ta tak zwana tożsamość związana z twoim światopoglądem jest abstrakcją abstrakcji. To historia zawarta w opowieści, gdy przekonany jesteś, że jest prawdziwa. Doprawdy? Nie wierzysz czasem nawet swojej rodzinie, a obcym wierzysz? Dziwne. Otóż wszyscy jesteśmy uwarunkowani kulturą. Kluczem zaprzestania jest uświadomienie sobie tego i rozważenie uwarunkowania względem prawdy rzeczywistości.

Pamiętaj, że wiesz mniej niż myślisz:

Na ogół myślisz, że wiesz więcej niż jest w rzeczywistości. Twoja pewność co do wielu rzeczy ogranicza twoją wyobraźnię. Ogranicza też kreatywne myślenie i zdolność zadawania pytań. Podważania. Prowadzi niestety do dogmatycznego rozumowania i ograniczoności umysłu. Gdyż twoja pewność siebie jest tak potężna, że ​​nie możesz wyjść poza swoje przekonania, poza ramy swojego umysłu. Odizolowałeś się i zrezygnowałeś z poszukiwań. Twoja podróż dobiegła końca. Jedynym wyjściem jest zakwestionowanie tego, co myślisz, że wiesz.

Pamiętaj, że twoje życie jest nieistotne:

Generalnie nasze życia to drobina wieczności wszechświata. Jakaś nieskończenie mało znacząca iskierka świadomości. Ale zawsze to iskra. To, co w życiu zrobisz, bądź nie, nie ma żadnego znaczenia, poza tobą. Ale jest bardzo ważne, abyś istniał. Dlaczego? Ponieważ jesteś Uniwersum próbującym stać się świadomym siebie. Doświadczanie jest istotne. Ale nie ma znaczenia dla innych. Bo w swoim życiu jesteś tylko ty. Tu i teraz. Przeszłość to fejk, przyszłość również nieistotna. Bo zdarzyć się może wszystko, jeśli ma się zdarzyć. Nie ma o co się szarpać. Lepiej ten czas życia poświęcić sobie i odkrywaniu siebie.

Tak czy inaczej, pewnego dnia umrzesz, staniesz się pokarmem dla robaków, albo paliwem dla ognia. Tak czy inaczej będziesz prochem. Twoje króciutkie, nic nieznaczące dla wieczności życie dobiegnie końca. Zmierzysz się wówczas z ulotnością z zawziętością swego życia. Póki co śmiej się i raduj. Zmierzaj się ze strachem z nieustraszonością. Pokonuj siebie samego i wznoś się na wyżyny otwartości i miłości. Wściekłość, złość i niskie emocje tylko cię degradują. Ale i tak nic nie ma znaczenia, bo życie jest bez sensu. Znaczenie ma tylko nasze szczęście, bo ono świadczy o dobrze przeżytym życiu.

PS. Wolność to prawo mówienia ludziom tego, czego nie chcą słyszeć i za co się bardzo gniewają. – August Witti

najnowsze z prawdziwie

Uczciwość wobec siebie

Uczciwość wobec siebie

Uczciwość wobec siebie. Od najmłodszych lat uczy się nas, że uczciwość jest
Czym jest duchowość?

Czym jest duchowość?

Czym jest duchowość? Nasza duchowość jest aspektem, który jest dostrojony do idei
Translate »
idź do góry