Najtrudniej poznać samego siebie

Ego czyli zabójca

Ego czyli zabójca

w filozoficznie/prawdziwie/świadomie

Ego czyli nasz osobisty zabójca. Termin ten jest mocno zagmatwany. Używany jest w odniesieniu do kilku zupełnie odrębnych konstruktów i procesów. Ale generalnie przyjmować go można, gdy koncentruje się na tym, czego „ja” chce. Jest też mocno wpleciony w naszą rzeczywistość, bo rzekomo odróżnia nas od innych. Tak, w istocie to indywidualne ego niczym się nie wyróżnia i bynajmniej nie jest dla nas pomocne, a wręcz przeciwnie. Ego nas alienuje, wprowadza zamęt tam gdzie go być nie powinno i dusi nas swoją drapieżnością i walecznością. Nie zajmuje się ono słusznymi sprawami. Ego to sprawca wszystkich naszych nieszczęść, cierpienia, bólu i chorób. To jego konfliktowy charakter sprowadza na nas te nieszczęścia. Zatem nasze ego to nasz zabójca i wróg.

Ego czyli zabójcaEgo czyli zabójca

Egocentryzm jest zaś naszym postrzeganiem świata i interpretowaniem wszystkiego z osobistego punktu widzenia. Człowiek z natury jest egocentryczny, gdyż nie może uwolnić się z fizycznego punktu widzenia. To nasza osobista perspektywa. Ta zaś zbudowana jest z naszych doświadczeń, celów, przekonań, tożsamości, preferencji i uprzedzeń. Czyli tego wszystkiego, co przyjęliśmy bezwiednie jako swoje, podpatrując własne otoczenie w wieku rozwojowym. Każdy z nas różni się własną perspektywą,  postrzeganiem i doświadczeniami.

Wszyscy jesteśmy zamknięci w naszym własnym egocentrycznym punkcie widzenia. Nie ma dla nas innego sposobu przetwarzania informacji poza naszym osobistym układem odniesienia. A że mózg musi sobie wszystko wytłumaczyć, zatem to postrzeganie jest na ogół kiepskie. Wystarczy zauważyć, że nasze tzw. doświadczenia, wcale nimi nie muszą być. Wystarczy, że w którymś momencie życia /na ogół wczesnym/ przyjęliśmy jakiś ogląd od rodziców, opiekunów, środowiska, rodziny, znajomych etc. Zatem ego wcale nie jest nasze i bynajmniej nie odzwierciedla nas samych. Za to robi to rozwijana świadomość, która bazuje już na własnych doświadczeniach, rozważaniach i przemyśleniach. Świadomość nie daje się zagonić w kozi róg.

Ego czyli zabójca – Obserwacja:

Kolejnym zagadnieniem jest egotyzm, który polega na ocenianiu samego siebie bardziej korzystnie, niż jest to uzasadnione. Jesteśmy zatem egoistyczni i egocentryczni. Jesteśmy stronniczy wobec siebie i postrzegamy się nazbyt pozytywnie. Wręcz posuwamy się do tego i wydaje nam się, że nas  osobiście wiele reguł systemowych nie dotyczy. Wspaniale potrafimy się wybielić, wytłumaczyć, oczyścić i wywyższyć. Ale to nie jest prawda. Egoistyczny oznacza termin „odnoszący się do ego”, „odnoszący się do ja”.

Egoistyczne myśli, motywy, emocje i zachowania to reakcje, w których „ja” jest w centrum mojej uwagi. To reakcja, w którą jesteśmy centralnie zaangażowani „bo ja” lub „moim zdaniem”. Nasze myśli, motywy, emocje i zachowania są nasycone naszym „ja”. Myślimy czego chcemy, co robimy, kim jesteśmy, oceniamy i krytykujemy, ba, potępiamy. Jesteśmy tak zaabsorbowani sobą, że potrafimy wyłączyć nasze ludzkie reakcje, gdy coś nas nie dotyczy. Na ogół to złudzenie, bo w istocie wszystko nas dotyczy tutaj na Ziemi, gdyż wszystko jest ściśle powiązane.

Ego czyli zabójca – Podsumowanie:

Jednak myśli, motywy, emocje i zachowania nie angażują zbyt wiele ego, gdy nas to nie dotyczy. Gdy np. jesteśmy pochłonięci dobrą książką, filmem, pracujemy nad czymś z zaangażowaniem czy  prowadzimy ekscytującą rozmowę, jesteśmy w ciągłym ruchu, nasze „ja” nagle znika. Reagujemy automatycznie, bez świadomego myślenia i nie przejmujemy się tym, kim jesteśmy, czego chcemy, ani naszymi zainteresowaniami lub dobrym samopoczuciem. Wówczas nasze zachowanie nie jest zdominowane przez „ja”. Można by było wówczas powiedzieć, że nasz egoizm znika. Co ciekawe, ludzie, którzy postrzegają siebie negatywnie lub są w głębokiej depresji, są bardziej skoncentrowani na sobie. Są po prostu bardziej egoistyczni.

Odskocznią czy właściwym rozwiązaniem jest także skupienie się na sobie, ale nie w sposób egoistyczny, lecz świadomy. Nieustanny rozwój świadomości implikuje bowiem poszerzenie horyzontów, gdzie nasze wewnętrzne „ja” zanika, a pojawia się „JA” zaangażowane. Zaangażowane „JA” jest stworzycielem świata i jest bliskie wszystkości i odpowiedzialności. To „JA” powoli przekształca się w Uniwersum, czyli świadomość i znajomość wszystkiego. Docieramy wówczas do pełni życia, człowieczeństwa i spełnienia.

PS. Najwyższym celem życia jest zamiana egotycznego „ja” na „JA” wszystkości. – August Witti

____
#Ego

Tags:

najnowsze z filozoficznie

trójkąt dramatyczny

Trójkąt dramatyczny Karpmana

Trójkąt dramatyczny jest dobrze znanym modelem psychologicznym. Sporo ludzi powiela ten odwieczny, choć

Wielkie pragnienie

Wielkie pragnienie. Motywacja bez pragnienia jest zmarnowana. Motywacja musi przyjść do ciebie.

Czym jest intencja?

Czym jest intencja? Intencja /zamiar, dobra chęć/ to stan psychiczny, w którym
Translate »
idź do góry