Markery wyższej świadomości

Markery wyższej świadomości

w świadomie

Markery wyższej świadomości. Prawdopodobnie żaden aspekt umysłu nie jest bardziej znany lub bardziej zagadkowy niż świadomość i nasze świadome doświadczanie siebie i świata. Problem świadomości jest najprawdopodobniej główną kwestią we współczesnym umyśle. Pomimo braku teorii świadomości, istnieje powszechna, uniwersalna zgoda, że ​​odpowiednie cechy charakteryzują ludzi świadomych. Zrozumienie, czym jest świadomość i jak odnosi się do innych, nieświadomych aspektów rzeczywistości jest obecnie w centrum zainteresowania. Tym bardziej, że szereg obecnych zmian, w tym także samoświadomość, w której upatruje się podstawę zmiany paradygmatu, jest kluczowym zagadnieniem wielu umysłów i nadzieją na nadchodzący nowy świat.

Markery wyższej świadomościMarkery wyższej świadomości – Obserwacja:

Markery to najprościej mówiąc sposób charakterystycznego myślenia i postrzegania. W momencie podejmowania decyzji struktura podkorowa w naszym mózgu w oparciu o wyuczone skojarzenia wytwarza sygnał, który informuje o przewidywanych skutkach ewentualnej decyzji. Sygnał ten przyjmuje właśnie postać doznań cielesnych. Są one określane także jako doznania trzewne i obserwowane najczęściej w okolicy klatki piersiowej oraz brzucha. Te markery przejawiają się w zachowaniach i swoistym widzeniu świata. To widzenie świata nie dosyć, że jest jest altruistyczne i szlachetne, to jest na wskroś świadome. A takiego byśmy sobie życzyli wobec siebie, aby nasz świat nas tak traktował.

Markery wyższej świadomości – Lista:

  1. Jestem częścią świata.
    Świat nie jest poza mną, a ja nie jestem poza światem. Świat jest we mnie, a ja jestem w świecie.
  2. Jestem częścią natury, a natura jest częścią mnie.
    Jestem tym, kim jestem w mojej komunikacji i komunii ze wszystkimi żywymi istotami. Jestem nieredukowalną i spójną całością z siecią życia na tej planecie.
  3. Jestem częścią społeczeństwa, a społeczeństwo jest częścią mnie.
    Jestem tym, kim jestem w komunikacji i komunii z moimi bliźnimi. Jestem nieredukowalną i spójną całością ze społecznością ludzi na naszej ziemskiej planecie.
  4. Jestem czymś więcej niż organizmem ze skóry i kości.
    Moje ciało, jego komórki i organy, są manifestacją tego, czym naprawdę jestem ja. Jestem samopodtrzymującym się, samorozwojowym dynamicznym systemem. Powstającym, utrzymującym się i ewoluującym w interakcji ze wszystkim wokół mnie.
  5. Jestem rozwiniętą manifestacją dążenia do spójności i całości we wszechświecie.
    Jest to ta sama esencja, ten sam duch, który jest nieodłączny we wszystkich rzeczach, które powstają i ewoluują w naturze. Czy to na tej planecie, czy gdzie indziej w nieskończonych przestrzeniach i czasie.
  6. Na tym świecie nie ma absolutnych granic i podziałów.
    Są tylko punkty przejściowe, w których jeden zestaw relacji daje przewagę drugiemu. We mnie, w tym samoutrzymującym się i samorozwojowym systemie zorientowanym na spójność i całość, przeważają relacje integrujące komórki i narządy mojego ciała.
  7. Osobna tożsamość, którą przywiązuję do innych ludzi i innych rzeczy, jest tylko wygodną konwencją.
    Ta konsekwencja ułatwia mi interakcję z nimi i jest to czysta semantyka. Moja rodzina i moja społeczność są tak samo „ja”, jak organy mojego ciała. Moje ciało i umysł, moi bliscy i moja społeczność wchodzą w interakcje i przenikają się. Czynią to rozmaicie dominującą siecią relacji, która obejmuje wszystko w naturze i ludzkim świecie.
  8. Nie ma „innych” na tym świecie.
    Wszyscy jesteśmy żywymi systemami i wszyscy jesteśmy częścią siebie. Cała gama pojęć i idei, która oddziela moją tożsamość lub tożsamość jakiejkolwiek osoby lub społeczności od tożsamości innych osób i społeczności. Jest ona przejawem tej wygodnej, arbitralnej konwencji.
  9. Próba utrzymania systemu, który określam jako „ja”, poprzez bezwzględną rywalizację z systemem, który znam jako „ty”, jest błędem.
    Mogłoby to zaszkodzić integralności ogarniającej całości, która otacza zarówno twoje, jak i moje życie. Nie mogę zachować własnego życia i całości niszcząc tę ​​całość, nawet jeśli uszkodzenie części wydaje mi się krótkoterminową korzyścią. Kiedy krzywdzę ciebie lub kogokolwiek wokół mnie, krzywdzę siebie.
  10. Współpraca, a nie konkurencja, jest królewską drogą do całości, która wyróżnia zdrowe systemy.
    Współpraca wymaga empatii i solidarności, a ostatecznie miłości. Jesteśmy częścią tej samej całości, a więc jesteśmy częścią siebie nawzajem.
  11. Idea „samoobrony” i „obrony narodowej” wymaga ponownego przemyślenia.
    Patriotyzm, jeśli ma na celu eliminację przeciwników siłą, a heroizm nawet w dobrej intencji realizacji tego celu, są błędnymi dążeniami. Zrozumienie, pojednanie i przebaczenie nie są oznakami słabości. To oznaka wielkiej odwagi.
  12. Dobro nie polega na posiadaniu i gromadzeniu osobistego bogactwa.
    Bogactwo, w postaci pieniędzy lub jakichkolwiek zasobów materialnych, jest tylko środkiem do utrzymania się w moim środowisku. Wybujałe bogactwo jest zagrożeniem dla wszystkich ludzi w ludzkiej społeczności.
  13. Poza świętą całością świata, tylko życie i jego rozwój mają wartość wewnętrzną.
    Wszystko inne ma wartość instrumentalną. Wartość o tyle, o ile dodają lub zwiększają wartość wewnętrzną. Rzeczy materialne na świecie oraz energie i substancje, mają wartość tylko wtedy, gdy przyczyniają się do życia i dobrobytu w sieci życia na tej Ziemi.
  14. Prawdziwą miarą moich osiągnięć i doskonałości jest moja gotowość do dawania.
    Nie ilość tego, co daję, jest miarą moich osiągnięć i doskonałości, ale relacja między tym, co daję, a tym, czego potrzebują moi bliscy i ja, aby żyć i prosperować.
  15. Każda zdrowa osoba ma przyjemność dawać i jest to wyższa przyjemności niż posiadanie.
    Jestem zdrowy, kiedy cenię sobie dawanie. Dzielenie się wzmacnia wspólnotę życia, a posiadanie i gromadzenie tworzy demarkację, zachęca do rywalizacji i podsyca zazdrość. Społeczeństwo akcji jest normą dla wszystkich społeczności życia na planecie. Zaś społeczeństwo posiadania jest typowe tylko dla współczesnej ludzkości i jest aberracją.
  16. Uznanie odstępstwa współczesnej ludzkości od uniwersalnej normy spójności w świecie, jest uznaniem roli w jej popełnieniu.
    Zobowiązuję się do przywrócenia całości i spójności, stając się całością siebie. Całością w moim myśleniu i działaniu, w całej mojej świadomości.

Markery wyższej świadomości – Podsumowanie:

Takie widzenie świata i ten sposób rozumowania jest świadomością. A te odczucia z ciała, które sygnalizują pojawienie się uczucia, nazywamy właśnie markerami somatycznymi. Są one niejako sposobem na wymuszenie zatrzymania się i zauważenia zagrożenia albo korzyści, jaką jest dla nas dana sytuacja. A zasadniczo dokładniej nasza ewentualna reakcja na tę sytuację. Taki sygnał może spowodować, że automatycznie, czyli poza świadomym wyborem, odrzucimy jakąś reakcję, możliwość działania i skupimy się na innej.

PS. Gdy odkrywam, kim jestem, staję się wolny. – August Witti

________________
#WyzszaSwiadomosci