Radykalna akceptacja

Radykalna akceptacja

w prawdziwie/świadomie/zdrowotnie

Radykalna akceptacja to zdolność do przyjęcia sytuacji, które są poza naszą kontrolą. Bez osądzania ich, co z kolei zmniejsza powodowane przez nie cierpienie. Zamiast przywiązywać się do bolesnej przeszłości, radykalna akceptacja mówi, że brak przywiązania jest kluczem do przezwyciężenia cierpienia. Brak przywiązania nie oznacza braku emocji. To bardziej niedopuszczenie do sytuacji, by ból stał się cierpieniem. Ot co. To zaś oznacza obserwację swoich myśli i uczuć, aby zauważyć, kiedy pozwalamy sobie czuć się gorzej, niż jest to konieczne, niejako na wyrost.

Radykalna akceptacjaRadykalna akceptacja

Brak osądu nie pociąga za sobą aprobaty sytuacji. Następuje akceptacja rzeczywistości, jaka jest. Nie emocjonujemy się podczas reakcji na rzeczywistość. Radykalna akceptacja nie jest łatwa. Jest stosowana w sytuacjach, gdy nie jesteśmy w stanie naprawić ani zmienić tego, co się stało. Także gdy wydarzyło się coś, co wydaje się niesprawiedliwe. Smutek i rozczarowanie to emocje, które powodują ból, a ten zaś przedłużony przeradza się w cierpienie. Właśnie z powodu braku akceptacji. Akceptacja nie oznacza, że ​się ​zgadzasz. Sygnalizuje nadzieję, ponieważ akceptujesz rzeczy takimi, jakie są, nie walcząc z rzeczywistością.

Ból jest nieunikniony w życiu, a radykalna akceptacja wiąże się z porzuceniem reakcji emocjonalnych i bezradności na rzecz spokoju i logicznego myślenia. Zawsze można wybrać sposób, w jaki postrzegamy rzeczywistość. Oznacza to jednocześnie puszczenie goryczy i uwolnienie emocji. A po ich opanowaniu można znaleźć rozwiązania i zaplanować zmiany. W ten sposób akceptacja nie odnosi się do osądzania lub oceniania, ale raczej do przyjmowania rzeczywistości taką, jaka jest, abyśmy mogli dalej żyć.

Oznaki braku akceptacji

  • nie mogę sobie z tym poradzić;
  • to niesprawiedliwe;
  • to nie powinno tak wyglądać;
  • nie wierzę, że to się dzieje;
  • to nie jest w porządku;
  • powinno być inaczej;
  • dlaczego to się przytrafia?;
  • dlaczego tak się dzieje?;
  • to okropne;
  • dlaczego się to przydarzyło?;
  • wszystko się sprzeciwiło;
  • mogło być inaczej;
  • nie akceptuję tego;
  • to jest straszne;
  • nie ma zgody na to;
  • to nie moja sprawa.

Niektórzy mylnie sądzą, że akceptacja jest tym samym co zgoda. Nie chcą przyznać się do błędu związanego z akceptacją. A problem z brakiem akceptacji polega na tym, że kiedy staramy się nie odczuwać bólu, decydujemy się jednocześnie nie odczuwać radości ni szczęścia. Zaś stałe unikanie emocji oznacza tworzenie większej liczby problemów ze zdrowiem psychicznym, gdyż każda choroba ma podłoże psychiczne.

  • kiedy jesteśmy w sytuacji, która wywołuje skrajne emocje, spróbujmy skupić się na głębokim oddychaniu i przeanalizowaniu swoich myśli;
  • obserwujmy swoje myśli pod kątem oznak braku akceptacji;
  • przypomnijmy sobie, że rzeczywistości nie można zmienić – świat jest jaki jest;
  • relaksujmy się i mówmy na głos do siebie /rozważając/;
  • zastanówmy się, co byśmy zrobili po zaakceptowaniu;
  • bądźmy świadomi siebie;
  • zaakceptujmy fakt, że życie jest cenne nawet, gdy doświadczamy bólu;
  • prześledźmy wszystkie braki naszej akceptacji;
  • pomyślmy o przyczynach wydarzeń nie do zaakceptowania;
  • zaakceptujmy emocje;
  • zróbmy plan działania;
  • akceptujmy rzeczy takimi, jakie są;
  • zobaczmy co kontrolujemy, a czego nie;
  • ćwiczmy uważność;
  • żyjmy w teraźniejszości;
  • znajdźmy sposoby na uspokojenie;
  • stańmy się obserwatorami, nie uczestnikami;
  • sprawdźmy fakty związane ze zdarzeniami;
  • użyjmy zmysłów, aby się ugruntować w chwili obecnej;
  • wprowadźmy akceptację w codzienne życie, aby wypracować nawyk;
  • pozwólmy sobie odpuścić kontrolę każdej sytuacji;
  • skoncentrujmy się na pozytywach wokół;
  • pozwólmy sobie na niedoskonałość i błędy;
  • przestańmy oceniać sytuacje i innych;
  • wybaczmy sobie, ale nauczmy się być odpowiedzialnymi;
  • przestańmy myśleć „jakby mogło być”;
  • czytajmy o rozwoju i akceptacji;
  • ćwiczmy empatię;
  • twórzmy autorefleksje, aby zrozumieć swoje emocje;
  • róbmy notatki;
  • szukajmy wzorców;
  • obserwujmy swój oddech;
  • nie poddajmy się niczemu.

Oczywiście są sytuacje, w których nie angażujemy się w radykalną akceptację, gdyż byłoby by to nieodpowiednie. Rozsądniej jest spróbować zmienić daną sytuację, zamiast akceptować rzeczy takimi, jakimi są. Radykalna akceptacja jest świadomą decyzją, po to, aby zobaczyć rzeczy inaczej. Celem radykalnej akceptacji jest dotarcie do punktu, w którym będziemy w stanie zobaczyć opcje swojej sytuacji.

Zamiast skupiać się na niesprawiedliwości lub na tym, dlaczego nie powinna się ona wydarzyć, radykalna akceptacja pozwala skupić się na smutku i najlepszym sposobie radzenia sobie z nim. Reagujemy wówczas nadal, ale z mniejszymi emocjami. Jesteśmy zorientowani na cel i skupieni na rozwiązaniu problemu, czyli znalezieniu wyjścia z sytuacji. Gdy identyfikujemy się z sytuacją w naszym życiu, należy przygotować się na zaakceptowanie swoich emocji. Jeśli pamiętamy o tym, aby iść jednak dalej, stopniowo poprawia się nasze życie. A kiedy się poprawia, okazuje się, że wszystko w naturalny sposób staje się łatwiejsze i lżejsze, co ułatwia dalsze zmiany w życiu.

PS. Akceptacja to przyjęcie i już, bez oceniania. – August Witti

________________
#RadykalnaAkceptacja