Upór donikąd nie prowadzi

Upór donikąd nie prowadzi

w prawdziwie/świadomie/tradycyjnie

Upór donikąd nie prowadzi, ale zawsze trzyma się pomysłu lub planu. Nalega na przedstawienie swojego punktu widzenia, nawet jeśli jest mylny. Robi, co chcesz zrobić, nawet jeśli nikt inny tego nie chce. Kiedy inni przedstawiają pomysł, upór ma tendencję do wskazywania wszystkich powodów, dla których to się nie uda. Powoduje, że wyraźnie odczuwamy złość, frustrację i zniecierpliwienie, gdy inni próbują nas przekonać do czegoś, z czym się nie zgadzamy. Udaje zgodę, gdy przez cały czas wiemy, że zamierzamy zrobić coś zupełnie innego.

Upór donikąd nie prowadziUpór donikąd nie prowadzi

Upór to brzydka strona wytrwałości. Ci, którzy przejawiają tę cechę, trzymają się przekonania, że ​​są pełni pasji, zdecydowania i zdolni do obrony swoich racji. Wszystko to są cechy przywódcze. Bycie upartym nie zawsze jest złą rzeczą. Ale jeśli upieramy się z niewłaściwych powodów (np. chcemy by było po naszemu), wówczas ten upór nam szkodzi. I tylko nam.

Oto cztery strategie pozbycia się uporu:

Staraj się zrozumieć innych

Zamiast automatycznie kończyć rozmowę, staraj się zrozumieć jej szczegóły i uzasadnienia. Wielu z nas nie słucha innych, bo boją się, że jeśli to zrobią, to będzie wyglądać, że zgadzają się z drugą stroną. To, że kogoś rozumiesz, nie oznacza, że ​​się z nim zgadzasz. Ale definitywnie wzrastają szanse na określenie pozycji, zmianę bądź rozwinięcie swojego zdania, zrozumienie szerszego kontekstu.

Bądź otwarty na wszystkie możliwości

Nadmierna upartość zakłada, że istnieje tylko jeden realny sposób działania, co nie jest prawdą. Podchodząc do sytuacji z otwartością, wykazujemy elastyczność i chęć zrozumienia. Warto zadać sobie pytanie: “jakie warunki musiałyby być spełnione, abym przekonał się do tego pomysłu?”. Sprawdzając swoje założenia, odkryjemy, że jesteśmy w stanie rozważać inne możliwości.

Przyznaj się do błędu, gdy się mylisz

Przekonanie o własnej racji to jedno. Upór, gdy wiemy, że się mylimy, jest niewybaczalny. Zaś przyznanie się do błędu jest odpowiedzialnością za swoje decyzje i działania. Ponadto zyskujemy większą wiarygodność niż gdy trzymamy się pierwotnego planu.

Zdecyduj, z czym możesz żyć

Bycie zbyt upartym może stać się nawykiem. Zamiast naciskać na swój pomysł, decyzję lub plan, rozpoznać należy czy możemy podjąć decyzję, z którą będziemy mogli żyć, nawet jeśli nie jest to najlepszy wybór. Może się okazać, że zyskamy więcej w dłuższej perspektywie, jeśli pokażemy, że jesteśmy przekonani do innych koncepcji.

Upór donikąd nie prowadzi – Podsumowanie:

U podstaw wszelkiego uporu leży strach przed porzuceniem własnych pomysłów, przekonań, decyzji, a czasami tożsamości. Jednak każda prawdziwa zmiana oznacza rozpad dotychczasowego świata. Jednak wówczas, gdy jesteśmy w stanie, bez goryczy i użalania się, zrezygnować ze swojego marzenia, skutkuje taka postawa większą wartością, niż oczekiwaliśmy.

PS. Bardzo cienka linia oddziela upór od głupoty. – Harlan Coben

_____
#Upór